Firmy finansowe zapłacą maks. 1500 euro za licencję KNF

Projekt złożył rząd. Sprawozdanie przygotowały wspólnie Komisja do Spraw Deregulacji oraz Komisja Finansów Publicznych — celem było uporządkowanie i ujednolicenie przepisów o opłatach na rzecz KNF, rozproszonych dotąd w wielu ustawach.

Dla przeciętnego obywatela — klienta banku, posiadacza karty płatniczej, drobnego inwestora — ta zmiana jest praktycznie niezauważalna, bo dotyczy wyłącznie firm ubiegających się o licencję KNF, a nie ich klientów. Jeśli jesteś przedsiębiorcą zakładającym dom maklerski, towarzystwo funduszy inwestycyjnych, platformę finansowania społecznościowego, instytucję płatniczą albo firmę pieniądza elektronicznego — zmiana dotyczy Cię bezpośrednio: wiesz z góry, że wniosek o licencję KNF będzie kosztował maksymalnie 1500 euro. Jeśli np. budujesz aplikację fintech do przelewów — to Ciebie ta ustawa dotyczy najbardziej, bo to Ty składasz wniosek i płacisz opłatę. Dokument nie podaje, ile firm rocznie ubiega się o takie zezwolenia ani ile to dziś kosztowało w poszczególnych sektorach.

Wynik zdecydowany: 409 głosów za, 24 przeciw, 3 wstrzymujące się. Za głosowały niemal jednogłośnie największe kluby — KO (151:0), PiS (174 za, 1 przeciw, 3 wstrzymania), PSL-TD (29:0), Polska2050 (13:0), Lewica (18 za, 1 przeciw), Centrum (14:0) i Razem (4:0). Przeciw był niemal cały klub Konfederacji (0:15) oraz Konfederacja_KP (0:3), a w małym klubie Demokracja przeważyły głosy przeciw (1 za, 3 przeciw). To rzadki przypadek zgody ponad podziałem rządząco-opozycyjnym — KO i PiS głosowały tak samo.

Do przekazanych materiałów nie dołączono treści Oceny Skutków Regulacji (OSR), więc nie da się podać konkretnych kwot wpływów budżetowych ani kosztów wdrożenia. Jakościowo: dla firm ubiegających się o licencję KNF ustawa oznacza jasną, górną granicę opłaty (1500 euro za wniosek) zamiast rozproszonych, niejednolitych stawek w różnych ustawach sektorowych. Dla samej Komisji Nadzoru Finansowego zmiana porządkuje sposób pobierania opłat, co powinno ułatwić obsługę wniosków licencyjnych. Dla klientów instytucji finansowych — konsumentów, inwestorów, posiadaczy kont — ustawa nie przewiduje żadnych nowych kosztów, bo projekt nie zawiera przepisów pozwalających przerzucać opłaty licencyjne na klientów.

To głosowanie nad całością ustawy w trzecim czytaniu, tuż po sprawozdaniu połączonych komisji — Sejm przeszedł od razu z drugiego do trzeciego czytania. Projekt rządowy wpłynął do Sejmu 25 maja 2026 r., a Sejm uchwalił go 19 czerwca 2026 r. Ustawa trafia teraz do Senatu.

Warty odnotowania jest sam charakter głosowania: za ustawą głosowały razem kluby koalicji rządzącej i głównej opozycji — KO i PiS — co przy tak dużej rozbieżności politycznej między nimi zdarza się rzadko. Sprzeciw ograniczył się niemal wyłącznie do Konfederacji i jej odłamu Konfederacja_KP oraz małego klubu Demokracja. To nie jest typowy spór rząd–opozycja, lecz spór wokół podejścia do regulowania rynku finansowego.