Sprawozdanie Komisji Kultury, Dziedzictwa Narodowego i Środków Przekazu o poselskim projekcie uchwały w sprawie upamiętnienia 90. rocznicy deportacji ludności polskiej do Kazachstanu.

Komisja nie wprowadziła żadnych poprawek - wnosi o przyjęcie projektu dokładnie w takim kształcie, w jakim złożyli go posłowie. Uchwała, o której mowa, stwierdza, że w 1936 roku sowieckie władze deportowały co najmniej 70 tysięcy Polaków znad granicy z Polską do punktów osiedleńczych w północnym Kazachstanie, gdzie zesłańcy sami musieli budować sobie schronienia.

To gest pamięci, nie przepis prawa - nikt nie dostanie nowych obowiązków ani świadczeń. Jeśli w twojej rodzinie ktoś został wywieziony do Kazachstanu w 1936 roku albo do dziś mieszka tam jako potomek zesłańców, to właśnie jemu i jego bliskim Sejm oficjalnie oddaje hołd.

Uchwała nie rodzi żadnych skutków prawnych ani finansowych - nie zmienia przepisów, nie tworzy nowych instytucji, nie wymaga wydatków z budżetu i nie daje nikomu prawa do odszkodowania czy wypłaty. To wyłącznie deklaracja pamięci ze strony Sejmu.