Poselski wniosek o wyrażenie wotum nieufności wobec Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji Marcina Kierwińskiego.

Grupa 79 posłów Prawa i Sprawiedliwości złożyła w Sejmie wniosek o odwołanie ministra spraw wewnętrznych i administracji (MSWiA) Marcina Kierwińskiego. To nie jest projekt nowego prawa, tylko formalne żądanie: Sejm ma zagłosować, czy minister traci stanowisko. Wnioskodawcy przekonują, że przez ostatni rok Kierwiński nie poradził sobie z kolejnymi kryzysami - od sabotażu na kolei, przez chaos na granicy z Niemcami, po powódź i problemy w Policji - i dlatego nie powinien dalej kierować resortem odpowiedzialnym za bezpieczeństwo Polaków.

• Posłowie żądają, by Sejm zagłosował za odwołaniem ministra Marcina Kierwińskiego z funkcji szefa MSWiA.
• Główny zarzut: sprawcy sabotażu na torach kolejowych w rejonie Puław i Gołębia zdołali uciec na Białoruś, zanim służby ich zatrzymały.
• Wnioskodawcy opisują chaos na granicy z Niemcami, gdzie - ich zdaniem - to mieszkańcy, a nie państwo, organizowali patrole obserwujące nielegalne przerzuty migrantów.
• Zarzucają ministrowi zbyt wolną pomoc dla powodzian z 2024 roku oraz brak inwestycji zabezpieczających przed kolejnymi podtopieniami, jak w Elblągu w 2026 roku.
• Wskazują na serię fałszywych alarmów wobec dziennikarzy i polityków opozycji oraz na kryzys kadrowy i dyscyplinarny w Policji, w tym sprawę gwałtu na policjantce w jednostce w Piasecznie.

Wniosek złożyło 79 posłów klubu Prawa i Sprawiedliwości, czyli opozycji wobec rządzącej koalicji. Przed Sejmem reprezentują ich posłowie Przemysław Czarnek i Andrzej Śliwka. Jako motywację wnioskodawcy wskazują zarzuty o niekompetencję ministra w kolejnych kryzysach bezpieczeństwa.

Ten wniosek sam w sobie nie zmienia niczyich praw ani obowiązków - to spór polityczny o to, kto ma nadzorować służby odpowiadające za bezpieczeństwo w Polsce. Jest to jednak jeden z mechanizmów, którymi Sejm kontroluje rząd: jeśli głosowanie się powiedzie, minister traci stanowisko niezależnie od woli premiera. Pośrednio dotyczy więc każdego, kto korzysta z ochrony Policji, Straży Granicznej czy pomocy w sytuacjach kryzysowych.

Jeśli mieszkasz w miejscowości dotkniętej powodzią i czekasz na wypłatę odszkodowania, wnioskodawcy twierdzą, że to opieszałość ministra odpowiada za opóźnienia w pomocy. Jeśli mieszkasz przy granicy zachodniej, dokument opisuje sytuacje, w których to mieszkańcy - nie służby - patrolowali okolicę i dokumentowali nielegalne przerzuty migrantów. Jeśli podróżujesz koleją, autorzy wniosku przywołują akty sabotażu na torach jako dowód, że ochrona infrastruktury nie zadziałała tak, jak powinna.

Do wniosku nie dołączono żadnych opinii instytucji ani ekspertyz - to typowe dla wniosków o wotum nieufności, które nie przechodzą przez standardową ścieżkę konsultacji jak projekty ustaw. Cała argumentacja to stanowisko samych wnioskodawców.

Dokument nie zawiera Oceny Skutków Regulacji (OSR), bo nie jest projektem ustawy - to wniosek oparty na przepisie Konstytucji dotyczącym odpowiedzialności politycznej ministrów, na który wnioskodawcy powołują się wprost we wstępie. Jeśli Sejm przegłosuje wotum nieufności wymaganą większością głosów, konsekwencją jest utrata stanowiska przez ministra, co zgodnie z zasadami konstytucyjnymi przywołanymi we wniosku prowadzi do jego odwołania. Dla samego ministerstwa oznaczałoby to zmianę kierownictwa w trakcie trwających spraw: nadzoru nad Policją, Strażą Graniczną, Państwową Strażą Pożarną i odbudową po powodzi. Dokument nie precyzuje, kto miałby przejąć obowiązki ministra ani jaki byłby harmonogram zmian.

Wniosek wpłynął do Sejmu 1 czerwca 2026 roku, w trakcie X kadencji, i trafił do Marszałka Sejmu Włodzimierza Czarzastego. Jako wniosek poselski nie przechodzi przez komisje jak projekt ustawy - czeka na wyznaczenie terminu głosowania na posiedzeniu Sejmu.

Wniosek jest z natury politycznie sporny: to jednostronny akt oskarżenia przygotowany przez opozycyjny klub Prawa i Sprawiedliwości wobec ministra z obozu rządzącego. Dokument nie zawiera odpowiedzi ministra Kierwińskiego ani rządu na stawiane zarzuty - nie ma w nim głosu drugiej strony sporu. W praktyce parlamentarnej wnioski o wotum nieufności składane przez opozycję rzadko uzyskują większość głosów potrzebną do odwołania ministra, jeśli rządząca koalicja zachowuje spójność w głosowaniu.