Rządowy projekt ustawy o ratyfikacji Międzynarodowej konwencji z Hongkongu o bezpiecznym i ekologicznie racjonalnym recyklingu statków, sporządzonej w Hongkongu dnia 15 maja 2009 r.

Rząd chce, żeby Polska oficjalnie dołączyła do międzynarodowej umowy, która ustala wspólne, światowe zasady bezpiecznego i przyjaznego dla środowiska złomowania statków - od projektowania jednostki aż po jej rozbiórkę w stoczni. Umowa została podpisana przez Polskę już w 2009 roku w Hongkongu, ale weszła w życie dopiero w czerwcu 2025 roku i podpisało ją dotąd 30 państw, w tym większość krajów Unii Europejskiej. Polska w praktyce już spełnia jej wymogi, bo unijne przepisy dotyczące recyklingu statków są bardziej surowe, ale bez ratyfikacji polscy armatorzy formalnie nie mogą korzystać ze świadectw wydawanych na podstawie tej konkretnej umowy.

• Sejm ma wyrazić zgodę, by prezydent mógł ratyfikować międzynarodową umowę o bezpiecznym recyklingu statków - dziś Polska nie jest jej stroną, mimo że umowa obowiązuje na świecie od czerwca 2025 roku.
• Po ratyfikacji polscy armatorzy będą mogli formalnie uzyskiwać międzynarodowe świadectwa (m.in. wykaz materiałów niebezpiecznych na statku oraz świadectwo gotowości do recyklingu) wydawane na podstawie tej umowy - dziś takiej możliwości nie mają, choć faktycznie spełniają jej wymogi dzięki surowszym przepisom unijnym.
• Sama ustawa nie zmienia żadnych krajowych przepisów - to wyłącznie zgoda na związanie się umową. Osobno rząd zapowiada późniejsze, niewielkie zmiany w dwóch innych ustawach (o zapobieganiu zanieczyszczaniu morza przez statki oraz o odpadach), żeby formalnie uwzględnić w nich tę umowę.
• Przepisy mają wejść w życie po 14 dniach od ogłoszenia ustawy.

Projekt złożył rząd (Rada Ministrów) - dotyczy ratyfikacji umowy podpisanej przez Polskę już w 2009 roku w Hongkongu. Rząd tłumaczy potrzebę ratyfikacji tym, że umowa weszła w życie w 2025 roku, a Polska formalnie wciąż nie jest jej stroną.

Zwykłego mieszkańca Polski ta ustawa nie dotyka bezpośrednio - nie zmienia podatków, opłat ani obowiązków zwykłych obywateli. Jeśli jednak pracujesz jako marynarz albo prowadzisz firmę armatorską pływającą pod polską banderą, ratyfikacja oznacza, że Twoja firma będzie mogła uzyskać oficjalne świadectwa uznawane na całym świecie, co ułatwi kontrole w portach zagranicznych i może obniżyć koszty operacyjne. Jeśli pracujesz w stoczni zajmującej się złomowaniem statków, np. w Gdańsku czy Szczecinie, ratyfikacja może z czasem zwiększyć liczbę statków kierowanych do polskich zakładów, o ile spełnią one wymagane normy bezpieczeństwa pracy i ochrony środowiska - dokument nie podaje jednak żadnych szacunków liczby miejsc pracy ani skali tego wzrostu.

Do druku nie dołączono opinii instytucji zewnętrznych (np. Prokuratora Generalnego, Biura Analiz Sejmowych) ani wyników konsultacji społecznych.

Uzasadnienie projektu nie zawiera odrębnej Oceny Skutków Regulacji (OSR) z konkretnymi kwotami, ale opisuje przewidywane skutki. Dla budżetu państwa ratyfikacja nie oznacza dodatkowych wydatków - koszty inspekcji statków i wydawania świadectw mają być pokrywane w ramach już ustalonych limitów wydatków resortów gospodarki morskiej i klimatu. W przyszłości do budżetu mogą wpływać kary nakładane na podmioty łamiące nowe zasady, ale ich wysokości dokument nie szacuje. Dla samorządów ustawa nie oznacza żadnych skutków finansowych. Dla armatorów pływających pod polską banderą zmiana ma być korzystna - łatwiejszy dostęp do uznawanych na świecie świadectw i mniejsze ryzyko dodatkowych kontroli w portach zagranicznych. Dla zakładów zajmujących się złomowaniem statków w Polsce to potencjalna szansa na więcej zleceń, choć dokument zaznacza, że zależy to głównie od cen złomu i kosztów pracy, a nie samej ratyfikacji.

To rządowy projekt ustawy ratyfikacyjnej - wymagany, bo umowa dotyczy spraw uregulowanych już w polskim prawie, więc zgodnie z Konstytucją związanie się nią wymaga wcześniejszej zgody Sejmu wyrażonej w ustawie. Polska podpisała umowę w 2009 roku, ale dotąd jej nie ratyfikowała.