Sejm odrzucił poprawkę PiS ws. transportu na żądanie

Posłowie głosowali nad wnioskiem mniejszości nr 4 zgłoszonym do sprawozdania komisji o ustawie zmieniającej przepisy o publicznym transporcie zbiorowym - czyli o ustawie, która pozwala gminom uruchamiać tzw. przewóz na żądanie zamiast pustych autobusów jeżdżących według rozkładu, którego nikt nie używa. Wniosek mniejszości to alternatywny zapis, zgłoszony przez posłów, którzy przegrali głosowanie w komisji i chcieli jeszcze raz przekonać do niego cały Sejm. Sejm ten wniosek odrzucił stosunkiem głosów 244 do 185, co oznacza, że do ostatecznej wersji ustawy - uchwalonej tego samego dnia - trafił zapis w kształcie wypracowanym przez większość komisji, a nie propozycja mniejszości.

• Wniosek mniejszości przepadł w głosowaniu, więc nie zmienił on treści ustawy - obowiązuje wersja przyjęta wcześniej przez komisję.
• Ustawa, której dotyczył ten wniosek, daje gminom prawo do organizowania przewozu na żądanie: pasażer zamawia kurs wcześniej, a po niego przyjeżdża samochód osobowy zamiast pustego autobusu jadącego według sztywnego rozkładu.
• W przyjętym (nie zmienionym przez ten wniosek) kształcie ustawy do przejazdów na żądanie nie mają zastosowania zwykłe ustawowe ulgi, na przykład dla uczniów czy emerytów.

Wniosek mniejszości zgłosili posłowie, którzy przegrali głosowanie nad tym zapisem podczas prac komisji nad projektem rządowym. Sądząc po układzie głosów - niemal jednomyślne poparcie klubu PiS - to najpewniej posłowie tego klubu byli autorami wniosku, choć materiały nie wskazują tego wprost.

Jeśli mieszkasz na wsi, w małej miejscowości albo w rejonie, z którego ludzie się wyprowadzają, i dziś nie masz autobusu, bo linia się gminie nie opłaca - to właśnie Ciebie dotyczy ustawa, wokół której toczył się ten spór. Po jej wejściu w życie Twoja gmina będzie mogła uruchomić przewóz na żądanie: zamawiasz kurs, zamiast czekać na pusty autobus. Jeśli jesteś uczniem, studentem albo emerytem i korzystasz z ulg ustawowych na bilety - odrzucenie wniosku mniejszości oznacza, że te ulgi nie będą działać przy przejazdach na żądanie, bo przepis w tej sprawie pozostał bez zmian. Dokumenty nie podają, ilu mieszkańców gmin skorzysta z nowego przewozu ani ilu z nich straci możliwość skorzystania z ulgi.

Głosowanie było mocno spolaryzowane wzdłuż linii koalicja-opozycja. Za wnioskiem niemal jednogłośnie głosował klub PiS: 176 za, 0 przeciw. Wszystkie pozostałe duże kluby były przeciw: KO - 0 za, 152 przeciw; PSL-Trzecia Droga - 0 za, 30 przeciw; Lewica - 0 za, 21 przeciw; Centrum - 0 za, 14 przeciw; Polska2050 - 0 za, 13 przeciw. Klub Konfederacja_KP: 0 za, 2 przeciw. Klub Konfederacja rozłożył się wewnętrznie: 0 za, 7 przeciw, 7 wstrzymało się. Ostatecznie wniosek przepadł stosunkiem 185 do 244, przy 8 głosach wstrzymujących się.

Materiały dołączone do tego głosowania nie zawierają odrębnej Oceny Skutków Regulacji dotyczącej wyłącznie tego wniosku mniejszości. Praktyczny skutek jego odrzucenia jest jednak jasny: ustawa o publicznym transporcie zbiorowym, uchwalona tego samego dnia (17 lipca 2026 r.), wejdzie w życie w wersji wypracowanej przez komisję. Gminy zyskają narzędzie w postaci przewozu na żądanie na trasach, gdzie zwykły autobus się nie opłaca - ale pasażerowie takich kursów nie skorzystają z ustawowych ulg, na przykład dla uczniów czy emerytów, bo zmiana zaproponowana przez mniejszość, która mogła to inaczej uregulować, nie została przyjęta.

Głosowanie odbyło się podczas trzeciego czytania rządowego projektu (dokumenty sejmowe 2700 i 2785) na 62. posiedzeniu Sejmu, 17 lipca 2026 r. Tego samego dnia Sejm ostatecznie uchwalił całą ustawę.

Wynik 185 do 244 pokazuje wyraźny podział polityczny, a nie techniczną jednomyślność. Klub PiS potraktował ten zapis jako swój priorytet, głosując za nim niemal w komplecie, podczas gdy kluby tworzące większość rządzącą - KO, Polska2050, PSL-Trzecia Droga, Lewica i Centrum - zgodnie broniły tekstu wypracowanego w komisji i głosowały przeciw. Dokumenty udostępnione w tym kontekście nie precyzują dokładnej treści spornego zapisu, więc nie da się jednoznacznie wskazać, czego konkretnie miał dotyczyć spór poza ogólnym tematem przewozu na żądanie.

Najciekawszy jest przypadek klubu Konfederacja: żaden z posłów nie zagłosował za wnioskiem, ale klub rozłożył się dokładnie po połowie między głosami przeciw (7) a wstrzymującymi się (7) - to jedyny klub, w którym nie było jednej wyraźnej linii głosowania. Pozostałe kluby głosowały niemal jednolicie: PiS niemal w całości za, reszta klubów niemal w całości przeciw.