Interpelacja#16114 · X kadencjaOdpowiedziano

Interpelacja w sprawie uregulowania korzystania z broni przez zawodników biathlonu

Wysłano: 25 marca 2026Wpłynęło: 23 marca 2026Oryginał w Sejm API

Analiza AI

Interpelacja posła Tadeusza Tomaszewskiego dotyczy luk prawnych w ustawie o broni i amunicji z 1999 r., które utrudniają funkcjonowanie biathlonu w Polsce – dyscyplina ta, w odróżnieniu od strzelectwa sportowego czy łowiectwa, wymaga poruszania się zawodników z bronią poza strzelnicą, na trasie biegu narciarskiego, co budzi wątpliwości prawne (m.in. w kontekście art. 45 ustawy). Poseł, powołując się na postulaty Polskiego Związku Biathlonu, zwrócił się do ministra spraw wewnętrznych i administracji z konkretnymi propozycjami nowelizacji (m.in. wpisania związku do katalogu podmiotów uprawnionych do wydawania pozwoleń, zwolnień z egzaminów czy definicji strzelnicy dostosowanej do specyfiki biathlonu) oraz z pytaniem o plany nowelizacji ustawy. W odpowiedzi sekretarz stanu Czesław Mroczek wyjaśnił obowiązujące przepisy dotyczące egzaminów, noszenia broni i strzelnic, ale nie zadeklarował konkretnych zmian legislacyjnych – wskazał, że inicjatywa w tej sprawie powinna wyjść od ministra właściwego ds. kultury fizycznej (nadzorującego związki sportowe), a MSWiA jedynie zadeklarowało gotowość do współpracy przy ocenie ewentualnych propozycji Ministerstwa Sportu i Turystyki.

Wnioskodawcy · 1 poseł

Tadeusz Tomaszewski

Adresat · Odpowiedział

minister spraw wewnętrznych i administracji

01Treść pytania

Pytanie posłów25 marca 2026

Interpelacja w sprawie uregulowania korzystania z broni przez zawodników biathlonu Gniezno, 23 marca 2026 r. Szanowny Panie Ministrze, biathlon – przez lata określany mianem dwuboju zimowego, będący połączeniem biegu na nartach i strzelania, należy do mających bogatą tradycję, także w naszym kraju, a w ostatnich latach – głównie za sprawą nowoczesnego prezentowania zawodów w telewizji – także do najatrakcyjniejszych zimowych dyscyplin sportu. Polska zapisała w tym sporcie ciekawą historię, zapoczątkowaną startami w tzw. biegach patrolowych, po raz pierwszy rozgrywanych już 100 lat temu. Po drugiej wojnie światowej dyscyplina walczyła o włączenie jej do grona olimpijskich i stało się to w roku 1960 (w przypadku kobiet dopiero w 1992). Od lat czołowe role w światowym biathlonie odgrywali przede wszystkim sportowcy państw skandynawskich, Niemiec i b. Związku Radzieckiego. Sukcesami mogła jednak pochwalić się także Polska. W roku 1995 w Anterselvie Tomasz Sikora został mistrzem świata, a w 2006 r. w Turynie ten sam zawodnik sięgnął po srebrny medal igrzysk olimpijskich. Po krótkim okresie wzlotów i upadków (kiedy w międzynarodowej stawce liczyły się przede wszystkim nasze biathlonistki) ostatnio notujemy coraz więcej obiecujących wyników – zarówno w kategoriach seniorskich, jak i wśród juniorów. Jest szansa, że nasi reprezentanci w ciągu kilku lat znów trafią do światowej czy europejskiej czołówki. Aby tak się stało, dyscyplina potrzebuje niezwykle ważnego dla niej wsparcia. O takie m.in. za moim pośrednictwem ubiega się Polski Związek Biathlonu. W ustawie o broni i amunicji z 21 maja 1999 roku jako związki sportowe o charakterze strzeleckim są wymienione: Polski Związek Strzelectwa Sportowego oraz Polski Związek Łowiecki. Nie ma tam jednak Polskiego Związku Biathlonu, a ta dyscyplina znacząco różni się od strzelectwa sportowego czy łowiectwa. Rzecz przede wszystkim w tym, że zawodniczki i zawodnicy podczas zawodów, ale i treningów z bronią i amunicją na plecach, poruszają się nie tylko w obrębie strzelnicy, ale także na trasie narciarskiego biegu. Zapewnienie bezpieczeństwa zawodników (także niepełnoletnich) oraz ich trenerów to sprawa pierwszorzędnej wartości, która powinna być jasno określona w przepisach dostosowanych do realiów sportowych. Brak uregulowania tych zagadnień powoduje niejasności czy zawodnicy i trenerzy mają stosować przepisy analogiczne jak te, które dotyczą strzelectwa lub łowiectwa (co nie wynika z ustawy), czy też tylko stosować związkowe regulacje wewnętrzne (a tego także nie ma we wspomnianej ustawie). Działacze Polskiego Związku Biathlonu domagają się jasnych regulacji w odniesieniu do posługiwania się bronią w ich dyscyplinie. Nie wyobrażają sobie działalności w sytuacji luk prawnych, jakie w ich odczuciu występują w obowiązującej ustawie. Aby je wyeliminować związek przygotował propozycję konkretnych zapisów – uzupełnień do przedmiotowej ustawy z 1999 roku. Oto one: 1. W art. 15 ust. 2 dopisanie wyrazów: „Polskiego Związku Biathlonu“ – czyli po uzupełnieniu: Na wniosek szkoły, organizacji sportowej, Polskiego Związku Łowieckiego, Polskiego Związku Biathlonu, stowarzyszenia obronnego pozwolenie może być wydane osobie mającej ukończone 18 lat, jednakże tylko na broń służącą do celów sportowych lub łowieckich. 2. W art. 16 ust. 2 dopisanie wyrazów: „oraz członkowie Polskiego Związku Biathlonu posiadający licencję w zakresie broni sportowej“ – czyli po tym uzupełnieniu: Od egzaminu, o którym mowa w ust. 1, zwolnieni są funkcjonariusze Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Służby Celno–Skarbowej, Służby Ochrony Państwa, Służby Więziennej, funkcjonariusze lub pracownicy innych państwowych formacji uzbrojonych i żołnierze zawodowi Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, członkowie Polskiego Związku Łowieckiego – w zakresie broni myśliwskiej oraz członkowie Polskiego Związku Strzelectwa Sportowego posiadający licencję zezwalającą na uprawianie strzelectwa sportowego – w zakresie broni sportowej oraz członkowie Polskiego Związku Biathlonu posiadający licencję w zakresie broni sportowej, jeżeli zdali taki egzamin na podstawie odrębnych przepisów. 3. W art. 29 ust. 1 pkt 4 dopisanie wyrazów: „związkowi sportowemu w celu realizacji szkolenia i ćwiczeń w dyscyplinie sportu – biathlon“ – czyli po uzupełnieniu: Szkołom, organizacjom sportowym i łowieckim, stowarzyszeniom obronnym w celu szkolenia i realizacji ćwiczeń strzeleckich, związkowi sportowemu w celu realizacji szkolenia i ćwiczeń w dyscyplinie sportu – biathlon lub innym placówkom oświatowym oraz organizatorom kursów kształcących w zawodzie pracownika ochrony. 4. W art. 30 ust. 1a wpisanie wyrazów: „zawodnika, trenera lub sędziego biathlonu“ (…) i „biathlonowych“ – czyli po uzupełnieniu: Wymóg zatrudnienia, o którym mowa w ust. 1, nie dotyczy osób posiadających licencję zawodnika, trenera lub sędziego strzelectwa sportowego, zawodnika, trenera lub sędziego biathlonu, nadaną przez polski związek sportowy w rozumieniu odrębnych przepisów, ubiegających się o dopuszczenie do posiadania broni podczas uczestnictwa, organizacji lub przeprowadzania strzeleckich i biathlonowych zawodów sportowych. Za niezwykle ważny aspekt prawny, istotny dla legalności treningów i zawodów działacze Polskiego Związku Biathlonu uważają zapis art. 45 ustawy stanowiący, że: „Broń palna oraz inna broń zdolna do rażenia na odległość może być używana w celach szkoleniowych i sportowych tylko na strzelnicach“. Wiadomo, że tego przepisu nie mogą dochować (tak na treningach jak i zawodach) zawodnicy poruszający się z bronią poza strzelnicą na trasie biegu. Biathlonowe strzelnice są wkomponowane w trasę biegu, a to może powodować zarzut naruszenia przepisu art. 45. Stąd postulat np. dodania przepisu wyłączającego stosowanie art. 45 do zawodów i treningów biathlonowych na oficjalnych obiektach biathlonowych lub uzupełnienia definicji „strzelnicy“ na potrzeby biathlonu. Na marginesie powyższego pragnę zwrócić uwagę, iż biathlon jest sportem ważnym także z punktu widzenia potrzeb obronności oraz bezpieczeństwa wewnętrznego w naszym kraju. Zresztą w kilku krajach Europy Zachodniej kluby i związki biathlonowe są wręcz traktowane jak dobrze zorganizowane organizacje paramilitarne. Ten fakt także powinien skłaniać ku ułatwieniu funkcjonowania tej dyscypliny w Polsce. Przedstawiając powyższe, proszę Pana Ministra o odpowiedzi na pytania: Czy kierowany przez Pana resort przewiduje w dającej przewidzieć się perspektywie czasowej nowelizację ustawy o broni i amunicji? Jak Pan Minister odniesie się do postulowanych przez Polski Związek Biathlonu zmian/uzupełnień w treści tej ustawy? Z wyrazami szacunku Poseł Tadeusz Tomaszewski

02Odpowiedzi Ministerstwa1 odpowiedź

Sekretarz stanu Czesław Mroczek

Treść z PDF

23 kwietnia 2026

Odpowiedź na interpelację w sprawie uregulowania korzystania z broni przez zawodników biathlonu Warszawa, 23-04-2026 Szanowny Panie Marszałku, w odpowiedzi na interpelację numer 16114 Pana Posła Tadeusza Tomaszewskiego w sprawie uregulowania korzystania z broni przez zawodników biathlonu, uprzejmie przedstawiam następujące informacje. Na wstępie warto podkreślić, że właściwy poziom ochrony bezpieczeństwa i porządku publicznego w zakresie dostępu do broni palnej pozostaje, w ocenie Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji (MSWiA), niezwykle ważną społecznie problematyką. Zapewnienie bezpieczeństwa jest priorytetowym zadaniem MSWiA oraz Policji, a jednym z istotnych elementów działań, podejmowanych we wskazanym obszarze jest kształtowanie norm prawnych dotyczących nabywania i posiadania broni. Ministerstwo monitoruje na bieżąco stan bezpieczeństwa i potencjalne zagrożenia związane z dostępem do broni palnej, a ewentualne kierunki zmian obowiązujących regulacji będą miały na celu wyważenie przede wszystkim kwestii związanych z zapewnieniem bezpieczeństwa i porządku publicznego oraz oczekiwań osób zainteresowanych posiadaniem broni palnej. Na podstawie art. 30 ustawy z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji [1] , osoby fizyczne mogą posługiwać się bronią podmiotów posiadających ją na tzw. „świadectwo”, po uzyskaniu dopuszczenia do posiadania broni, z zachowaniem zasad określonych w art. 15 ust. 1-5 i art. 16 ust. 1 i 2 ww. ustawy oraz zatrudnieniu przez wskazane podmioty. Wymóg zatrudnienia nie dotyczy osób posiadających licencję zawodnika, trenera lub sędziego strzelectwa sportowego, nadaną przez polski związek sportowy w rozumieniu odrębnych przepisów prawa, ubiegających się o dopuszczenie do posiadania broni podczas uczestnictwa, organizacji lub przeprowadzania strzeleckich zawodów sportowych. Wymienione osoby są zwolnione z egzaminu w zakresie broni sportowej, określonego w art. 16 ust. 1 ustawy o broni i amunicji , jeżeli zdały taki egzamin na podstawie odrębnych przepisów prawa. Odnosząc się szerzej do kwestii egzaminu ze znajomości regulacji dotyczących posiadania i używania danej broni oraz z umiejętności posługiwania się ww. bronią, należy wskazać, że zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy o broni i amunicji , osoba która występuje z podaniem o wydanie pozwolenia na broń, jest obowiązana zdać egzamin w powyższym zakresie przed komisją powołaną przez właściwy organ Policji. Od przedmiotowego egzaminu zwolnieni są m.in. członkowie Polskiego Związku Strzelectwa Sportowego, posiadający licencję zezwalającą na uprawianie strzelectwa sportowego – w zakresie broni sportowej, jeśli zdali taki egzamin na podstawie odrębnych przepisów prawa. Należy przy tym wskazać, że wymieniony w art. 16 ust. 2 ww. ustawy, katalog podmiotów, które zostały zwolnione z egzaminu na pozwolenie na broń lub dopuszczenie do posiadania broni, ma charakter zamknięty. Powyższe wynika z faktu, że egzamin, o którym mowa w art. 16 ust. 1 ustawy o broni i amunicji składa się z części teoretycznej, obejmującej znajomość przepisów prawa w zakresie posiadania i używania danej broni oraz z części praktycznej, dotyczącej umiejętności posługiwania się ww. bronią. Przedmiotowe kwestie zostały uregulowane w rozporządzeniu Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 lipca 2023 r. w sprawie egzaminu ze znajomości przepisów dotyczących posiadania broni oraz umiejętności posługiwania się bronią [2] . W nawiązaniu do kwestii strzelnic, warto nadmienić, że zgodnie z upoważnieniem ustawowym zawartym w art. 46 ust. 3 ustawy o broni i amunicji , minister właściwy do spraw wewnętrznych określa, w drodze rozporządzenia, wzorcowy regulamin bezpiecznego funkcjonowania strzelnic, uwzględniając warunki korzystania ze strzelnicy oraz sposób obchodzenia się z bronią i sposób zachowania się osób przebywających na strzelnicy. W wydanym na podstawie wskazanego przepisu prawa akcie wykonawczym, tj. rozporządzeniu Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 15 marca 2000 r. w sprawie wzorcowego regulaminu strzelnic [3] , zostały określone obowiązki prowadzącego strzelanie oraz wymogi kwalifikacyjne. Wskazane regulacje dotyczą obiektów przeznaczonych do prowadzenia strzelań szkoleniowych, sportowych i rekreacyjnych oraz treningów strzeleckich. Odnosząc się z kolei do zagadnienia związanego z noszeniem broni, uprzejmie informuję, że zgodnie z art. 32 ust. 1 ustawy o broni i amunicji , broń i amunicję należy nosić i przechowywać w sposób uniemożliwiający dostęp do nich osób nieuprawnionych. Natomiast szczegółowe zasady i warunki przechowywania, noszenia oraz ewidencjonowania broni i amunicji przez osoby fizyczne, a także podmioty, z uwzględnieniem zabezpieczeń uniemożliwiających dostęp do broni i amunicji osobom trzecim, określają przepisy rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 26 sierpnia 2014 r. w sprawie przechowywania, noszenia oraz ewidencjonowania broni i amunicji [4] . Należy zauważyć, że noszenie broni palnej posiadanej na podstawie pozwolenia wydanego w celu sportowym jest dopuszczalne w przypadku wykorzystywania ww. broni zgodnie z jej przeznaczeniem. Wyjątkiem od powyższego są pozwolenia na broń wydane w celu kolekcjonerskim i pamiątkowym (art. 10 ust. 8 ustawy o broni i amunicji ), jak również przypadki, w których organ ograniczył lub wykluczył możliwość jej noszenia (w decyzji i legitymacji posiadacza broni), czy też w czasowym zakazie przemieszczania się z bronią (art. 33 ustawy o broni i amunicji ). Przedstawiając powyższe, należy podkreślić, że ze względu na reglamentacyjny charakter dostępu do broni palnej, poruszone przez Pana Posła zagadnienia wymagałyby przeprowadzenia szerszych i pogłębionych analiz związanych z wieloma obszarami, w tym dotyczącymi zasad i sposobu współzawodnictwa sportowego w ramach biathlonu, będącego dyscypliną olimpijską. Przede wszystkim, punktem wyjścia do ewentualnych dalszych ocen legislacyjnych, powinna być dokonana przez zainteresowane podmioty ocena merytoryczna zdiagnozowanych kwestii, mających istotne znaczenie dla funkcjonowania biathlonu w Polsce oraz zarekomendowanie proponowanych rozwiązań. Niemniej, ewentualna inicjatywa wskazująca na potrzebę dokonania interwencji legislacyjnej w przedmiotowym zakresie powinna pozostawać w gestii ministra właściwego do spraw kultury fizycznej, który na mocy art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 25 czerwca 2010 r. o sporcie [5] , sprawuje nadzór nad działalnością polskich związków sportowych. W kontekście powyższego, resort spraw wewnętrznych i administracji wyraża gotowość do współpracy przy ocenie zgłoszonych we wskazanym trybie propozycji Ministerstwa Sportu i Turystyki, w celu zapewnienia właściwego poziomu ochrony bezpieczeństwa i porządku publicznego w zakresie dostępu do broni. Z poważaniem z up. Czesław Mroczek Sekretarz Stanu Ministerstwo Spraw Wewnętrznych i Administracji [1] Dz. U. z 2024 r. poz. 485, z późn. zm. [2] Dz. U. poz. 1475. [3] Dz. U Nr 18 poz. 234, z późn. zm. [4] Dz. U. z 2023 r. poz. 364. [5] Dz. U. z 2026 r. poz. 95.

03Powiązane

Inne pytania: Tadeusz Tomaszewski

Wszystkie pytania nadawcy

01Treść pytania

02Odpowiedzi Ministerstwa1 odpowiedź

03Powiązane

Komentarze do interpelacji