Przejdź do głównej treści
Interpelacja#11243 · X kadencjaOdpowiedziano

Interpelacja w sprawie ograniczenia kompetencji organów samorządu gminnego w procesie decyzyjnym dotyczącym inwestycji, na przykładzie inwestycji narciarskiej w Szczawniku

Wysłano: 14 sierpnia 2025Wpłynęło: 28 lipca 2025Oryginał w Sejm API
Analiza AI

Interpelacja posła Andrzeja Guta-Mostowego (nr 11243, złożona 28.07.2025 r.) do ministrów finansów i gospodarki oraz klimatu i środowiska dotyczy problemu, że regionalna dyrekcja ochrony środowiska (RDOŚ) wydaje wiążące dla samorządu uzgodnienia w sprawie decyzji środowiskowych, przez co burmistrz gminy nie może wydać decyzji zgodnej z własną oceną, nawet jeśli sprzeciwia się to interesom lokalnym. Jako przykład poseł podaje sprawę rozbudowy wyciągu narciarskiego w Szczawniku (gmina Muszyna), gdzie burmistrz pozytywnie ocenił inwestycję, ale musiał odmówić wydania decyzji ze względu na negatywne uzgodnienie krakowskiej RDOŚ. Poseł pyta, czy resort planuje zmiany w ustawie o udostępnianiu informacji o środowisku, które ograniczałyby wiążący charakter opinii RDOŚ i zwiększały autonomię samorządów w procesie inwestycyjnym, wskazując na możliwe naruszenie konstytucyjnej zasady samodzielności jednostek samorządu terytorialnego. Na interpelację odpowiedział 20.08.2025 r. podsekretarz stanu Mikołaj Dorożała, jednak treść odpowiedzi nie została podana, więc nie da się ocenić, jakie stanowisko zajęło ministerstwo wobec postulatów posła.

Wnioskodawcy · 1 poseł
Adresat · Odpowiedział
minister finansów i gospodarki
minister klimatu i środowiska

01Treść pytania

Pytanie posłów14 sierpnia 2025
Interpelacja w sprawie ograniczenia kompetencji organów samorządu gminnego w procesie decyzyjnym dotyczącym inwestycji, na przykładzie inwestycji narciarskiej w Szczawniku Szanowni Państwo Ministrowie! Zgodnie z obowiązującym stanem prawnym, w szczególności art. 77 ust. 1 pkt 1 oraz art. 84 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1094, dalej jako: „ustawa o.o.ś.”), burmistrz jako organ prowadzący postępowanie w sprawie wydania decyzji środowiskowej jest związany uzgodnieniem warunków realizacji przedsięwzięcia wydanym przez regionalną dyrekcję ochrony środowiska (RDOŚ). Przepisy ustawy o.o.ś. jednoznacznie wskazują, że: · art. 77 ust. 1 pkt 1 ustawy o.o.ś. – organ prowadzący postępowanie (np. wójt, burmistrz lub prezydent miasta) zobowiązany jest do zasięgnięcia opinii RDOŚ w sprawie potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko, · art. 84 ust. 1 ustawy o.o.ś. – jeżeli przeprowadzenie oceny oddziaływania na środowisko jest wymagane, organ właściwy do wydania decyzji środowiskowej uzgadnia warunki realizacji przedsięwzięcia z RDOŚ, · art. 84 ust. 2 ustawy o.o.ś. – uzgodnienie, o którym mowa powyżej, ma charakter wiążący dla organu prowadzącego postępowanie – burmistrz (lub inny organ samorządowy) nie może wydać decyzji sprzecznej z opinią negatywną lub wykraczającej poza zakres uzgodnienia pozytywnego. W praktyce oznacza to, że burmistrz jako organ prowadzący postępowanie nie ma dowolności w ocenie opinii lub uzgodnienia wydanego przez RDOŚ. Nawet jeśli burmistrz posiada odmienną ocenę merytoryczną, prawną czy gospodarczą lub warunków realizacji danego przedsięwzięcia, to nie może wydać decyzji środowiskowej niezgodnej z opinią lub uzgodnieniem RDOŚ. Jest to ubezwłasnowolnienie burmistrza w procesie decyzyjnym niemające precedensu w jakichkolwiek innych postępowaniach, co stanowi poważne ograniczenie samodzielności organów gmin w ramach konstytucyjnie gwarantowanej zasady decentralizacji. Powyższa konstrukcja prawna w praktyce prowadzi do sytuacji, w której burmistrz, niezależnie od oceny prawnej, merytorycznej i od lokalnych uwarunkowań społecznych, gospodarczych czy rozwojowych, nie ma możliwości wydania decyzji sprzecznej z negatywnym uzgodnieniem RDOŚ, co de facto czyni opinię RDOŚ niepodlegającą żadnej kontroli w administracyjnym toku postępowania, a rolę burmistrza – wyłącznie techniczną, polegającą na złożeniu podpisu pod decyzją, z którą może się absolutnie nie zgadzać, a wręcz uważać, że narusza ona prawo. Jak należy rozumieć podpis burmistrza pod decyzją, która np. narusza prawo, zawiera nieprawdziwe informacje, opisanie stanu faktycznego niezgodnie z prawdą i która w skutkach prowadzi do naruszenia interesu inwestora i gigantycznych strat finansowych? Przykład – Szczawnik/Muszyna Praktycznym i aktualnym przykładem tego problemu jest sprawa inwestycji polegającej na rozbudowie infrastruktury narciarskiej w Szczawniku (gmina Muszyna powiat nowosądecki , woj. małopolskie). Inwestor złożył wniosek o wydanie decyzji środowiskowej dla funkcjonującego kiedyś wyciągu narciarskiego. Burmistrz miasta i gminy Muszyny pan Jan Golba pozytywnie ocenił zasadność przedsięwzięcia z punktu widzenia interesu społeczno-gospodarczego regionu, a także z punktu widzenia racjonalnej turystyki górskiej, spójnej z dotychczasową polityką rozwoju tego obszaru. Niestety, Regionalna Dyrekcja Ochrony Środowiska w Krakowie wydała negatywne uzgodnienie, co de facto związało burmistrzowi ręce – organ gminy, pomimo pełnej gotowości do udzielenia zgody, był zmuszony odmówić wydania decyzji środowiskowej, zgodnie z art. 84 ust. 2 ustawy o.o.ś. Sytuacja ta została odebrana przez lokalną społeczność jako przykład nadmiernej centralizacji i nieproporcjonalnego wpływu administracji państwowej na decyzje samorządów, pomimo że to samorząd ponosi odpowiedzialność za rozwój lokalny i to samorząd może ponieść konsekwencje prawne i finansowe w przypadku uchylenia decyzji wydanej wbrew woli burmistrza. W związku z powyższym zwracam się do Państwa Ministrów z prośbą o odpowiedź na następujące pytania: 1. Czy ministerstwo dostrzega potrzebę przeglądu przepisów ustawy o.o.ś. w zakresie wiążącego charakteru uzgodnień RDOŚ, szczególnie w kontekście inwestycji o znaczeniu lokalnym i strategicznym dla rozwoju regionów górskich, takich jak np. Beskidy czy Tatry? 2. Czy planowane są zmiany legislacyjne umożliwiające organowi samorządu terytorialnego zakwestionowanie opinii RDOŚ w drodze środka odwoławczego lub arbitrażu instytucjonalnego, zanim nastąpi zablokowanie procesu inwestycyjnego? 3. Czy w ocenie resortu obecne rozwiązania prawne nie naruszają konstytucyjnej zasady samodzielności jednostek samorządu terytorialnego (art. 16 i art. 163 Konstytucji RP) w zakresie prowadzenia lokalnej polityki przestrzennej i inwestycyjnej? 4. Czy w ocenie ministerstwa zasadne jest utrzymywanie w mocy przepisów, które całkowicie wiążą organ samorządowy z opinią RDOŚ, odbierając mu realny wpływ na decyzje dotyczące lokalnych inwestycji? 5. Czy możliwe jest wprowadzenie rozróżnienia inwestycji o znaczeniu strategicznym dla regionu, przy których opinia RDOŚ byłaby opinią niewiążącą, podlegającą uzgodnieniu w drodze współdziałania, a nie jednostronnej decyzji administracyjnej? 6. Czy ministerstwo monitoruje przypadki, w których inwestycje o istotnym znaczeniu lokalnym zostały zablokowane wyłącznie na podstawie negatywnej arbitralnej opinii RDOŚ, mimo sprzeciwu lokalnej społeczności i organu gminy? Zwracam się z tą interpelacją, mając na uwadze konieczność wyważenia racji ochrony środowiska z potrzebą zapewnienia możliwości rozwoju gmin górskich opartych na zrównoważonej turystyce oraz aktywnej gospodarce lokalnej. Z wyrazami szacunku Andrzej Gut-Mostowy Poseł na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej

02Odpowiedzi Ministerstwa1 odpowiedź

Podsekretarz stanu Mikołaj Dorożała
Treść z PDF
20 sierpnia 2025

Treść odpowiedzi dostępna tylko w załączniku.

03Powiązane

Inne pytania: Andrzej Gut-Mostowy

Komentarze do interpelacji

Wymagane zalogowanie. Zaloguj się, aby skomentować.
Ładowanie