Interpelacja w sprawie finansowania renowacji przystani rybackich oraz polityki złomowania kutrów w Polsce

Polskie rybołówstwo morskie, będące niegdyś źródłem utrzymania dla tysięcy rodzin i jednym z filarów nadmorskiej tożsamości gospodarczej naszego kraju, znalazło się obecnie w dramatycznej sytuacji. Polscy rybacy od lat zmagają się z kolejnymi ograniczeniami połowowymi, rosnącymi kosztami operacyjnymi oraz brakiem realnego wsparcia instytucjonalnego. Zamiast działań zmierzających do unowocześnienia floty czy infrastruktury portowej, obserwujemy proces systematycznej likwidacji potencjału połowowego pod hasłem „restrukturyzacji”.

W ramach Europejskiego Funduszu Morskiego, Rybackiego i Akwakultury (EFMRA) oraz wcześniejszego EFMR Komisja Europejska przyznała państwom członkowskim – w tym Polsce – możliwość wykorzystywania funduszy na tzw. trwałe zaprzestanie działalności połowowej, czyli de facto złomowanie kutrów rybackich. Jak wynika z dostępnych dokumentów i analiz, to właśnie ten aspekt polityki rybackiej cieszy się największym zainteresowaniem w naszym kraju. Tymczasem porty rybackie i przystanie – takie jak chociażby w Jarosławcu – niszczeją, a ich potencjał turystyczny i gospodarczy pozostaje niewykorzystany.

Pytania:

1. Ile środków publicznych (z podziałem na środki krajowe, regionalne i unijne) przeznaczono od 1 stycznia 2024 roku na renowację, rozbudowę lub modernizację przystani rybackich i portów morskich w Polsce – w szczególności takich jak przystań w Jarosławcu?

2. Ile środków z Europejskiego Funduszu Morskiego, Rybackiego i Akwakultury (EFMRA) zostało przekazanych w tym samym okresie na ten cel?

3. Proszę o przedstawienie listy projektów inwestycyjnych zrealizowanych lub rozpoczętych od 1 stycznia 2024 roku w ramach modernizacji infrastruktury portowej i przystani rybackich z podaniem lokalizacji, kosztów całkowitych oraz źródeł finansowania.

4. Jakie są najbliższe plany kierowanego przez Pana rządu w zakresie wspierania sektora rybołówstwa w Polsce? Czy przewiduje się finansowanie modernizacji jednostek rybackich, poprawy warunków pracy rybaków lub wsparcia infrastrukturalnego?

5. Ile kutrów rybackich zostało zezłomowanych od 1 stycznia 2024 roku?

6. Ile z tych jednostek zostało zezłomowanych w ramach programów dofinansowanych z funduszy unijnych, w szczególności w ramach EFMRA?

7. Jakie były konkretne kwoty dofinansowań wypłaconych armatorom w ramach programów „trwałego zaprzestania działalności połowowej” od 1 stycznia 2024 roku?

8. Czy rząd RP analizował długofalowe skutki polityki złomowania kutrów dla polskiego sektora rybołówstwa i bezpieczeństwa żywnościowego państwa?

9. Czy unijne programy dofinansowujące likwidację kutrów, finansowane również z polskich składek członkowskich, nie prowadzą de facto do niszczenia potencjału połowowego Polski bez realnych korzyści rozwojowych?

10. Jakie działania podejmuje polski rząd w ramach negocjacji z Komisją Europejską, aby programy wsparcia dla sektora rybackiego były bardziej zrównoważone – i aby środki nie trafiały niemal wyłącznie na programy likwidacyjne?

Uważam, że Polska – jako kraj posiadający dostęp do morza i długoletnią tradycję rybołówstwa – powinna prowadzić politykę wzmacniania tego sektora, nie jego demontażu. Oczekuję rzetelnej odpowiedzi na powyższe pytania oraz przedstawienia konkretnych danych liczbowych.