Interpelacja w sprawie dostępności opieki hospicyjnej w woj. mazowieckim

Szanowna Pani Minister, opieka hospicyjna stanowi niezwykle ważny element systemu ochrony zdrowia i wsparcia społecznego, obejmujący zarówno dzieci, osoby dorosłe poniżej 65. roku życia, jak i seniorów. Każda z tych grup wymaga dostosowanych form opieki paliatywnej - od specjalistycznych hospicjów dziecięcych po ośrodki i zespoły domowe opiekujące się osobami dorosłymi w ostatnim okresie życia.

Niestety, jak pokazują najnowsze analizy, dostępność świadczeń hospicyjnych w Polsce pozostaje poważnie ograniczona, a liczba miejsc nie odpowiada rzeczywistym potrzebom pacjentów i ich rodzin.

W raporcie Najwyższej Izby Kontroli z 2022 roku wskazano, że system opieki paliatywnej i hospicyjnej w Polsce „wciąż nie jest dostępny dla wszystkich potrzebujących”. Z danych przedstawionych przez NIK wynika, że w 2022 roku około 545 podmiotów udzielających świadczeń z zakresu opieki paliatywnej i hospicyjnej obsłużyło blisko 100 tysięcy pacjentów, jednak liczba osób oczekujących na przyjęcie była znacznie wyższa. Kontrolerzy zwrócili uwagę, że katalog chorób kwalifikujących do opieki hospicyjnej jest zbyt wąski, co w praktyce pozbawia wsparcia część pacjentów cierpiących na przewlekłe choroby niezwiązane z nowotworami. NIK odnotowała również znaczne różnice w dostępności świadczeń pomiędzy poszczególnymi województwami, a także niedobór lekarzy posiadających specjalizację w dziedzinie medycyny paliatywnej.

Z kolei portal Medical Press w artykule z kwietnia 2024 roku alarmował, że w Polsce brakuje hospicjów, a najtrudniejsza sytuacja występuje na terenach wiejskich i w małych miejscowościach, gdzie często nie funkcjonują żadne ośrodki stacjonarne. W wielu przypadkach jedyną formą wsparcia pozostaje opieka domowa, która jednak obejmuje zbyt małą liczbę pacjentów w stosunku do potrzeb. Pracownicy hospicjów wskazują, że braki kadrowe, niedoszacowanie świadczeń przez Narodowy Fundusz Zdrowia oraz rosnące koszty utrzymania placówek utrudniają zapewnienie pacjentom godnych warunków opieki w ostatnim okresie życia.

W obliczu tych danych trudno uznać, że obecny system opieki hospicyjnej odpowiada na wyzwania demograficzne i społeczne, z jakimi mierzy się Polska. Potrzebne są rozwiązania, które zagwarantują równy dostęp do opieki hospicyjnej niezależnie od wieku, miejsca zamieszkania i rodzaju choroby.

W związku z powyższym proszę o udzielenie odpowiedzi na następujące pytania.

1. Ile obecnie funkcjonuje w województwie mazowieckim hospicjów stacjonarnych oraz hospicjów domowych obejmujących opieką poszczególne grupy wiekowe - dzieci i młodzież do 18. roku życia, osoby dorosłe do 65. roku życia oraz osoby starsze (65+)?
2. Jaka jest łączna liczba miejsc w hospicjach stacjonarnych oraz liczba pacjentów objętych opieką domową w każdej z tych kategorii wiekowych w województwie mazowieckim?
3. Jaki jest średni czas oczekiwania na przyjęcie do hospicjum (stacjonarnego i domowego) w poszczególnych grupach wiekowych i czy resort dysponuje danymi dotyczącymi różnic między terenami miejskimi a wiejskimi w tym regionie?
4. Czy Ministerstwo Zdrowia prowadzi stały monitoring dostępności opieki hospicyjnej w podziale na grupy wiekowe, a jeśli tak, jakie działania planowane są w celu zwiększenia liczby miejsc i poprawy wyceny świadczeń w tym zakresie?
5. Czy trwają prace nad nowymi programami finansowania lub wsparcia dla placówek świadczących opiekę hospicyjną, w tym dedykowanymi programami dla hospicjów dziecięcych oraz dla dorosłych pacjentów na terenach deficytowych?
6. Czy w resorcie opracowano prognozy dotyczące zapotrzebowania na opiekę hospicyjną w podziale na grupy wiekowe w województwie mazowieckim w związku ze zmianami demograficznymi, i jeśli tak, jakie działania planowane są w perspektywie najbliższych 5-10 lat, by temu wyzwaniu sprostać?

Z wyrazami szacunku