Interpelacja #17406 - Interpelacja w sprawie przyszłości szkół specjalnych w północnej części woj. mazowieckiego oraz zapewnienia bezpieczeństwa i specjalistycznego wsparcia uczniom z głębszymi niepełnosprawnościami

Interpelacja w sprawie przyszłości szkół specjalnych w północnej części woj. mazowieckiego oraz zapewnienia bezpieczeństwa i specjalistycznego wsparcia uczniom z głębszymi niepełnosprawnościami Szanowna Pani Minister, jako poseł reprezentujący północną część województwa mazowieckiego zwracam się do Pani Minister w sprawie sytuacji szkół specjalnych funkcjonujących w powiatowych i mniejszych miejscowościach regionu północnego Mazowsza. W ostatnich latach obserwujemy konsekwentne promowanie modelu edukacji włączającej, zakładającego zwiększenie obecności uczniów ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi w szkołach ogólnodostępnych. Sama idea wyrównywania szans edukacyjnych zasługuje na wsparcie, jednak doświadczenia rodziców, nauczycieli oraz samorządów z północnego Mazowsza pokazują wyraźnie, że szkoły specjalne pozostają niezbędnym elementem systemu edukacji, szczególnie dla uczniów: - z głębszą niepełnosprawnością intelektualną, - ze sprzężonymi niepełnosprawnościami, - z zaburzeniami ze spektrum autyzmu (ASD), - wymagających stałej terapii, rehabilitacji i indywidualnego wsparcia. W praktyce to właśnie szkoły specjalne oraz specjalne ośrodki szkolno-wychowawcze zapewniają: - wyższy poziom bezpieczeństwa uczniów, - indywidualne podejście terapeutyczne, - odpowiednio przygotowaną kadrę specjalistyczną, - właściwe warunki lokalowe i organizacyjne, - możliwość prowadzenia kompleksowej rehabilitacji i terapii. Rodzice dzieci z większymi trudnościami rozwojowymi coraz częściej podkreślają, że szkoły ogólnodostępne – mimo zaangażowania nauczycieli – nie są obecnie przygotowane kadrowo, organizacyjnie i infrastrukturalnie do zapewnienia odpowiedniego poziomu opieki wszystkim uczniom wymagającym specjalistycznego wsparcia. Szczególnie widoczne jest to w północnej części Mazowsza, gdzie: - odległości pomiędzy placówkami są znaczne, - dostęp do specjalistów jest ograniczony, - samorządy borykają się z rosnącymi kosztami utrzymania szkół specjalnych, - występują trudności z pozyskaniem pedagogów specjalnych, psychologów i terapeutów. Jednocześnie system edukacji nie nadąża za gwałtownym wzrostem liczby diagnoz zaburzeń ze spektrum autyzmu oraz potrzebą zapewnienia uczniom indywidualnej terapii i specjalistycznej opieki psychologiczno-pedagogicznej. Coraz częściej pojawiają się również głosy rodziców oraz środowisk eksperckich wskazujące, że samo określenie „szkoła specjalna” może mieć charakter stygmatyzujący wobec uczniów uczęszczających do tego typu placówek. W związku z powyższym proszę Panią Minister o odpowiedź na następujące pytania: 1. Czy Ministerstwo Edukacji Narodowej prowadzi analizy dotyczące funkcjonowania szkół specjalnych w północnej części województwa mazowieckiego, w szczególności pod kątem: - dostępności placówek, - liczby uczniów, - zapotrzebowania na specjalistów, - potrzeb inwestycyjnych? 2. Czy MEN dostrzega, że szkoły specjalne zapewniają uczniom z głębszymi niepełnosprawnościami wyższy poziom bezpieczeństwa oraz bardziej efektywną terapię niż wiele szkół ogólnodostępnych? 3. Czy ministerstwo planuje utrzymanie i rozwój szkolnictwa specjalnego jako trwałego i równorzędnego elementu polskiego systemu edukacji? 4. Czy prowadzone są analizy dotyczące wzrostu liczby uczniów z ASD w województwie mazowieckim oraz wpływu tego zjawiska na wydolność systemu kształcenia specjalnego? 5. Czy przewidywana jest nowelizacja podstawowych aktów prawnych regulujących funkcjonowanie szkolnictwa specjalnego, w szczególności: - ustawy Prawo oświatowe, - ustawy o systemie oświaty, - rozporządzeń MEN dotyczących kształcenia specjalnego, - przepisów dotyczących pomocy psychologiczno-pedagogicznej? 6. Jeżeli tak, to jakie kierunki zmian legislacyjnych są obecnie rozważane przez ministerstwo? 7. Czy MEN rozważa zmianę nazewnictwa placówek określanych obecnie jako „szkoły specjalne” lub „specjalne ośrodki szkolno-wychowawcze”, tak aby ograniczyć stygmatyzację uczniów i ich rodzin? 8. Czy prowadzone są konsultacje z rodzicami, pedagogami specjalnymi oraz organizacjami społecznymi dotyczące ewentualnej zmiany nazewnictwa tych placówek? 9. Czy obecnie realizowane są programy finansowane ze środków krajowych lub funduszy europejskich wspierające: - modernizację szkół specjalnych, - rozwój infrastruktury terapeutycznej, - zakup specjalistycznego sprzętu, - modernizację internatów, - rozwój kadry pedagogicznej i terapeutycznej, szczególnie w powiatach północnego Mazowsza? 10. Jakie środki finansowe zostały przeznaczone w latach 2024–2026 na inwestycje w szkołach specjalnych w województwie mazowieckim, ze szczególnym uwzględnieniem północnej części regionu? 11. Czy MEN planuje uruchomienie nowych programów inwestycyjnych skierowanych do szkół specjalnych funkcjonujących poza dużymi aglomeracjami miejskimi? 12. Jakie działania podejmuje Ministerstwo w celu przeciwdziałania niedoborom kadrowym wśród: - pedagogów specjalnych, - psychologów, - terapeutów, - logopedów, - nauczycieli pracujących z uczniami z ASD, szczególnie na terenach powiatowych i wiejskich? Szanowna Pani Minister, szkoły specjalne pełnią niezwykle ważną funkcję społeczną, edukacyjną i terapeutyczną. Dla wielu rodzin z północnego Mazowsza są jedynym miejscem gwarantującym dzieciom bezpieczeństwo, odpowiednie warunki rozwoju oraz profesjonalną terapię dostosowaną do ich indywidualnych potrzeb. Dlatego działania państwa w obszarze edukacji włączającej nie mogą prowadzić do marginalizacji szkolnictwa specjalnego, które dla wielu uczniów pozostaje najlepszą i najbezpieczniejszą formą edukacji. Z poważaniem Rafał Romanowski Poseł na Sejm RP

Interpelacja w sprawie przyszłości szkół specjalnych w północnej części woj. mazowieckiego oraz zapewnienia bezpieczeństwa i specjalistycznego wsparcia uczniom z głębszymi niepełnosprawnościami

01Treść pytania

02Odpowiedzi Ministerstwa1 odpowiedź

03Powiązane

Komentarze do interpelacji