Interpelacja w sprawie niejednoznacznych zasad stosowania ulgi rehabilitacyjnej dotyczącej adaptacji i wyposażenia mieszkań osób z niepełnosprawnościami

Ulga rehabilitacyjna przewidziana w art. 26 ust. 7a pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych pozwala osobom z orzeczoną niepełnosprawnością na odliczenie wydatków związanych z adaptacją i wyposażeniem mieszkań lub domów, stosownie do ich indywidualnych potrzeb wynikających z niepełnosprawności.

W praktyce jednak przepisy te budzą liczne wątpliwości interpretacyjne. Brak ustawowego katalogu wydatków kwalifikowanych sprawia, że organy podatkowe różnie interpretują pojęcie „adaptacji” i „wyposażenia”, co prowadzi do nierównego traktowania podatników. Zdarza się, że urzędy skarbowe uznają prawo do odliczenia kosztów remontu łazienki, lecz odmawiają odliczenia podobnych wydatków w innych pomieszczeniach, mimo że są one podyktowane rzeczywistymi potrzebami osoby z niepełnosprawnością.

Dodatkowe trudności pojawiają się w sytuacjach, gdy osoba niepełnosprawna przystosowuje do swoich potrzeb nowo wybudowany dom – wówczas część urzędów odmawia prawa do ulgi, uznając, że nie jest to remont, mimo iż przepisy nie zawężają ulgi do tego rodzaju prac.

Niejasność przepisów prowadzi do nierównego stosowania prawa, a osoby z niepełnosprawnościami, często ponoszące znaczne koszty dostosowania miejsca zamieszkania, muszą indywidualnie występować o interpretacje podatkowe, które nierzadko są rozbieżne.

W świetle powyższego zwracam się z prośbą o udzielenie odpowiedzi na poniższe pytania:

1. Czy Ministerstwo Finansów planuje opracowanie i opublikowanie ogólnej interpretacji podatkowej, która ujednolici zasady stosowania ulgi rehabilitacyjnej w zakresie adaptacji i wyposażenia mieszkań?
2. Czy rozważane jest wprowadzenie orientacyjnego katalogu wydatków kwalifikujących się do odliczenia, tak aby ograniczyć dowolność interpretacyjną organów podatkowych?
3. Czy Ministerstwo Finansów analizuje możliwość objęcia ulgą rehabilitacyjną wydatków poniesionych w trakcie budowy nowego domu, jeśli służą one przystosowaniu pomieszczeń do potrzeb wynikających z niepełnosprawności?
4. Jakie działania podejmuje resort w celu zapewnienia jednolitości interpretacyjnej w skali kraju w odniesieniu do ulgi rehabilitacyjnej?
5. Czy Ministerstwo Finansów dysponuje danymi dotyczącymi liczby indywidualnych interpretacji podatkowych dotyczących ulgi rehabilitacyjnej w zakresie adaptacji mieszkań oraz skali odmów uznania odliczeń?
6. Czy resort planuje szkolenia lub wytyczne dla pracowników urzędów skarbowych, które pozwoliłyby uniknąć błędnej interpretacji przepisów i nierównego traktowania podatników?
7. Czy w ocenie Ministerstwa Finansów obecne przepisy w wystarczającym stopniu chronią prawa osób z niepełnosprawnościami w kontekście dostosowania ich mieszkań do potrzeb zdrowotnych i funkcjonalnych?
8. Czy Ministerstwo Finansów rozważa uproszczenie procedur odliczenia ulgi rehabilitacyjnej, aby osoby z niepełnosprawnościami nie musiały każdorazowo występować o indywidualną interpretację podatkową?