Przejdź do głównej treści
Interpelacja#15356 · X kadencjaOdpowiedziano

Interpelacja w sprawie skuteczności systemu wsparcia osób dorosłych doświadczających długotrwałej przemocy domowej oraz zapewnienia im realnej ochrony

Wysłano: 4 marca 2026Wpłynęło: 16 lutego 2026Oryginał w Sejm API
Analiza AI

Interpelacja nr 15356, złożona 16 lutego 2026 r. przez grupę posłów do prezesa Rady Ministrów, dotyczy skuteczności państwowego systemu ochrony dorosłych ofiar długotrwałej przemocy domowej, w związku z medialnie nagłośnioną sprawą kobiety ze Świętochłowic przetrzymywanej i maltretowanej przez bliskich przez wiele lat. Posłowie pytają o procedury zapewniania natychmiastowego bezpiecznego schronienia, zakres wsparcia socjalnego i psychologicznego, koordynację działań policji, prokuratury, sądów i pomocy społecznej, dostępność specjalistycznych ośrodków wsparcia oraz o ewentualne plany zmian legislacyjnych wzmacniających ochronę osób doświadczających przemocy, zwłaszcza tych niezdolnych do samodzielnego zerwania relacji przemocowej. Odpowiedzi udzieliła 20 marca 2026 r. sekretarz stanu Katarzyna Kotula, reprezentująca resort rodziny, pracy i polityki społecznej właściwy w sprawach przeciwdziałania przemocy domowej.

Adresat · Odpowiedział
prezes Rady Ministrów

01Treść pytania

Pytanie posłów4 marca 2026
Interpelacja w sprawie skuteczności systemu wsparcia osób dorosłych doświadczających długotrwałej przemocy domowej oraz zapewnienia im realnej ochrony Szanowna Pani Minister, na podstawie doniesień medialnych portalu Zero.pl ( https://x.com/portalzeropl/status/2021568460380144067?s=46&t=gsyTsGerarz--j3vCYpHDA ) dotyczących wieloletniego przetrzymywania oraz przemocy wobec dorosłej kobiety ze Świętochłowic, która przez wiele lat miała pozostawać w faktycznej izolacji i zależności od najbliższych, zwracam się do Pani Minister z interpelacją dotyczącą skuteczności działania organów państwa oraz instytucji systemu pomocy społecznej w sprawach o szczególnie drastycznym charakterze, obejmujących przemoc domową, izolację oraz znęcanie się nad osobą pozostającą w stanie zależności. Opisywana sprawa budzi poważne wątpliwości co do dynamiki, kompleksowości oraz terminowości podejmowanych działań przez właściwe instytucje państwowe, a także co do zakresu realnej ochrony i wsparcia udzielonego osobie pokrzywdzonej po ujawnieniu sprawy. Z dostępnych informacji wynika, że mechanizmy interwencyjne mogły nie zapewnić trwałego zabezpieczenia sytuacji życiowej osoby doświadczającej przemocy. Z przekazów medialnych wynika, że mimo nadania statusu pokrzywdzonej oraz czasowej hospitalizacji, osoba ta miała następnie powrócić do środowiska, w którym – według relacji – przez lata doświadczała przemocy, izolacji i kontroli, a które mogło nadal stwarzać zagrożenie dla jej zdrowia i bezpieczeństwa. W przestrzeni publicznej pojawiły się również informacje o opóźnieniach w podejmowaniu czynności procesowych oraz o braku nadania określonym osobom statusu podejrzanych, co mogło wpływać na zakres możliwych działań ochronnych oraz koordynację pomiędzy instytucjami. Sprawy dotyczące wieloletniej przemocy domowej, izolacji oraz znęcania się nad osobą pozostającą w relacji zależności należą do szczególnie trudnych zarówno dowodowo, jak i organizacyjnie. Wymagają one ścisłej, skoordynowanej współpracy Policji, prokuratury, sądu opiekuńczego, jednostek pomocy społecznej oraz systemu ochrony zdrowia. Jednocześnie wymagają one szczególnej wrażliwości instytucjonalnej na fakt, że osoby doświadczające długotrwałej przemocy mogą – ze względu na swoją kondycję psychiczną, zdrowotną, wieloletnie podporządkowanie sprawcom lub uzależnienie emocjonalne i bytowe – nie posiadać realnej zdolności do samodzielnego zerwania relacji przemocowej ani do skutecznego zadbania o własne bezpieczeństwo, nawet po formalnym ujawnieniu sprawy. W tym kontekście szczególnego znaczenia nabiera rola systemu pomocy społecznej oraz instrumentów pozostających w kompetencjach Ministerstwa Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej, w tym dostępność specjalistycznych ośrodków wsparcia, procedur interwencyjnych oraz mechanizmów koordynacji pomocy międzyinstytucjonalnej. Zasadne jest pytanie, czy obecnie obowiązujące rozwiązania prawne i organizacyjne zapewniają dorosłym ofiarom długotrwałej przemocy domowej realną, natychmiastową i długofalową ochronę, a nie jedynie formalne działania o charakterze doraźnym. W związku z powyższym zwracam się do Pani Minister z następującymi pytaniami: Jakie obowiązujące procedury przewidują organy państwa (Policja, prokuratura, sąd opiekuńczy, jednostki pomocy społecznej) w zakresie zapewnienia natychmiastowego, bezpiecznego miejsca pobytu osobie dorosłej będącej ofiarą długotrwałej przemocy domowej, izolacji lub znęcania się, w sytuacji gdy powrót do dotychczasowego środowiska może stwarzać zagrożenie dla jej zdrowia lub życia? Jaki jest obecnie zakres wsparcia oferowanego przez jednostki pomocy społecznej osobom dorosłym doświadczającym przemocy domowej, w szczególności w przypadkach wymagających długofalowego zabezpieczenia bytowego, psychologicznego i socjalnego? Jakie procedury obowiązują pracowników pomocy społecznej w sytuacjach podejrzenia wieloletniej przemocy wobec osoby dorosłej, która z uwagi na swoją sytuację psychiczną, zdrowotną lub zależność od sprawcy nie jest w stanie samodzielnie przerwać relacji przemocowej? W jaki sposób zapewniana jest współpraca pomiędzy jednostkami pomocy społecznej, Policją, prokuraturą, sądami oraz zespołami interdyscyplinarnymi w celu skutecznego zabezpieczenia sytuacji osoby dorosłej doświadczającej przemocy domowej? Czy ministerstwo prowadzi nadzór oraz ocenę funkcjonowania specjalistycznych ośrodków wsparcia dla ofiar przemocy domowej, w tym w zakresie dostępności miejsc dla osób dorosłych bez dzieci oraz skuteczności udzielanej pomocy? Czy prowadzone są analizy przypadków, w których osoby dorosłe – mimo interwencji służb – powracają do środowiska przemocy, a jeśli tak, jakie wnioski i rekomendacje wynikają z tych analiz? Czy istnieją odrębne wytyczne lub programy szkoleniowe dla pracowników pomocy społecznej dotyczące rozpoznawania tzw. przemocy ukrytej, długotrwałej izolacji oraz przemocy wobec osób pozostających w relacji zależności? Jakie działania podejmowane są w celu zapewnienia osobom dorosłym doświadczającym przemocy domowej pełnej i zrozumiałej informacji o przysługujących im prawach oraz realnych możliwościach uzyskania natychmiastowego, bezpiecznego schronienia? Czy ministerstwo planuje zmiany legislacyjne, organizacyjne lub finansowe mające na celu wzmocnienie systemu ochrony dorosłych ofiar przemocy domowej, w szczególności w zakresie zapewnienia im natychmiastowego zabezpieczenia oraz skutecznej koordynacji działań instytucji państwowych?

02Odpowiedzi Ministerstwa1 odpowiedź

Sekretarz stanu Katarzyna Kotula
Treść z PDF
20 marca 2026

Treść odpowiedzi dostępna tylko w załączniku.

03Powiązane

Inne pytania: Katarzyna Lubnauer

Komentarze do interpelacji

Wymagane zalogowanie. Zaloguj się, aby skomentować.
Ładowanie