Przejdź do głównej treści
Interpelacja#15568 · X kadencjaOdpowiedziano

Interpelacja w sprawie uzupełnienia "Poradnika bezpieczeństwa" o informacje dotyczące zdrowia reprodukcyjnego kobiet

Wysłano: 27 lutego 2026Wpłynęło: 24 lutego 2026Oryginał w Sejm API
Analiza AI

Interpelacja poselska (nr 15568, złożona 24 lutego 2026 r.) dotyczy braków w rządowym „Poradniku bezpieczeństwa" rozsyłanym przez Pocztę Polską, w którym pominięto informacje o zdrowiu reprodukcyjnym kobiet i pomocy ofiarom przemocy seksualnej w sytuacjach kryzysowych czy wojennych. Poseł Franciszek Sterczewski, powołując się na międzynarodowe standardy humanitarne (ONZ, WHO, UNFPA, standard MISP), pytał ministra obrony narodowej, dlaczego takich treści zabrakło, jak wyglądają obecne procedury pomocy ofiarom przemocy seksualnej oraz czy i kiedy poradnik zostanie uzupełniony o dostęp do antykoncepcji awaryjnej, opieki medycznej i wsparcia psychologicznego. Na interpelację odpowiedziały dwa pisma sekretarza stanu w MON Pawła Bejdy, z 9 i 17 marca 2026 r.

Wnioskodawcy · 1 poseł
Adresat · Odpowiedział
minister obrony narodowej

01Treść pytania

Pytanie posłów27 lutego 2026
Interpelacja w sprawie uzupełnienia "Poradnika bezpieczeństwa" o informacje dotyczące zdrowia reprodukcyjnego kobiet Szanowny Panie Ministrze, bezpieczeństwo przez ostatnie lata stało się słowem odmienianym przez wszystkie przypadki. Pojawia się w niemal każdej debacie, bo każdy aspekt życia może być zagrożony w razie eskalacji konfliktu z Rosją. Właśnie dlatego uważam, że wydany niedawno przez MON, MSWiA i RCB „Poradnik bezpieczeństwa“ musi uwzględniać informacje dotyczące praw reprodukcyjnych kobiet. Na przełomie grudnia 2025 r. i stycznia 2026 r. Poczta Polska zaczęła rozsyłać do kolejnych gospodarstw domowych przygotowany przez rząd „Poradnik bezpieczeństwa“. Wobec regularnych informacji o kolejnych rosyjskich atakach oraz rosnącego niepokoju społecznego (dochodzącego momentami do granic paniki) takie działanie jest formą uspokojenia obywateli. Ma pokazać im, że są sprawdzone i zaplanowane działania, które w razie ataku podejmą odpowiednie służby. Daje także poczucie kontroli, ponieważ poradnik wskazuje możliwości przygotowania siebie i bliskich na sytuację kryzysową. Jest w nim opisany skład plecaka ewakuacyjnego, sygnały alarmowe czy instrukcja znalezienia najbliższego schronu. Zdaję sobie sprawę, że taka broszura nie może być długa i jest raczej pigułką wiedzy niż szczegółowym kompendium. Jednak nie da się zaprzeczyć, że poradnik nie uwzględnia w wystarczającym stopniu newralgicznego tematu zdrowia reprodukcyjnego kobiet. Jest tragicznym faktem, że zbrodnie wojenne często obejmują przemoc seksualną i poradnik przygotowujący obywatelki na sytuacje kryzysowe powinien odpowiadać na tę możliwość. Tymczasem w rozdziałach związanych ze zdrowiem opisano jedynie pierwszą pomoc i „higienę w kryzysie“, koncentrując się na potencjalnym braku dostępu do bieżącej wody. A przecież kluczowe jest, aby w sytuacji kryzysowej obywatelki wiedziały, gdzie zgłosić się po informację, opiekę medyczną, dostęp do antykoncepcji awaryjnej i realnie działające procedury po przemocy seksualnej. Międzynarodowe standardy humanitarne (ONZ, WHO, UNFPA) jasno mówią, że opieka po przemocy seksualnej – w tym tabletka „dzień po“, pomoc medyczna, informacja o możliwościach prawnych i wsparcie psychologiczne –powinna być elementem pierwszej reakcji państwa w sytuacji kryzysowej. Te standardy są stosowane operacyjnie w konfliktach, ale rzadko przekładane na język państwowych poradników dla ludności cywilnej. Przykładem jest Minimum Initial Service Package (MISP) – globalny standard stosowany przez ONZ, WHO i organizacje humanitarne w konfliktach zbrojnych. MISP zakłada m.in. natychmiastowy dostęp do opieki medycznej po gwałcie, dostęp do antykoncepcji awaryjnej, informację o możliwości przerwania ciąży zgodnie z obowiązującym prawem oraz wsparcie psychologiczne i bezpieczne ścieżki zgłoszenia przemocy. Polska ma szansę być tym krajem, który pokaże, jak to robić dobrze. Kolejna edycja czy swoisty suplement do poradnika może być przełomem i dać kobietom podstawowe informacje. Byłaby to krótka, wyraźna sekcja dotycząca tego, co zrobić w przypadku przemocy seksualnej, gdzie i jak najszybciej uzyskać pomoc medyczną, przekazująca informacje o antykoncepcji awaryjnej, podstawowych procedurach prawnych i dostępnych formach wsparcia, numerach alarmowych i instytucjach pomocowych. Takie uzupełnienie zwiększyłoby realne bezpieczeństwo kobiet w sytuacjach kryzysowych i byłoby zgodne z międzynarodowymi standardami ochrony ludności cywilnej. W związku z powyższym zwracam się do ministerstwa z następującymi pytaniami: 1. Dlaczego w poradniku nie uwzględniono powyższych informacji? 2. Jak, zgodnie z obecnymi planami, mają wyglądać procedury pomocy dla ofiar przemocy seksualnej w razie wojny lub destabilizacji państwa? 3. Czy poradnik zostanie uzupełniony o te informacje? Jeśli tak – kiedy i w jakiej formie, jeśli nie – dlaczego? Z poważaniem Franciszek Sterczewski

02Odpowiedzi Ministerstwa2 odpowiedzi

sekretarz stanu w Ministerstwie Obrony Narodowej - Paweł Bejda
Wniosek o przedłużenie
9 marca 2026

Treść odpowiedzi dostępna tylko w załączniku.

Sekretarz stanu Paweł Bejda
Treść z PDF
17 marca 2026

Treść odpowiedzi dostępna tylko w załączniku.

03Powiązane

Inne pytania: Franciszek Sterczewski

Komentarze do interpelacji

Wymagane zalogowanie. Zaloguj się, aby skomentować.
Ładowanie