Przejdź do głównej treści
Interpelacja#358 · X kadencjaOdpowiedziano

Zapytanie w sprawie wydłużenia aktywności zawodowej osób, które nabyły już uprawnienia emerytalne

Wysłano: 7 marca 2024Wpłynęło: 23 lutego 2024Oryginał w Sejm API
Analiza AI

Zapytanie poselskie nr 358 dotyczy zachęt do wydłużania aktywności zawodowej osób, które nabyły już uprawnienia emerytalne, w kontekście postępującego starzenia się polskiego społeczeństwa. Poseł pytał w szczególności o nagrody jubileuszowe, które przysługują tylko wybranym grupom zawodowym (np. nauczycielom, pracownikom samorządowym, górnikom), a nie są powszechnym prawem wszystkich pracowników, oraz zapytał ministra rodziny, pracy i polityki społecznej o plany działań, w tym finansowych, mających zachęcać seniorów do pozostania na rynku pracy. W odpowiedzi z 2 kwietnia 2024 r. podsekretarz stanu Sebastian Gajewski wskazał, że system emerytalny sam w sobie premiuje dłuższą pracę (wyższy kapitał i wyższa emerytura o ok. 8-10% za każdy dodatkowy rok), a seniorzy mogą korzystać z ulgi PIT-0 oraz łączyć pobieranie emerytury z pracą bez ograniczeń. Odnosząc się do nagród jubileuszowych, resort zaznaczył, że nie ma podstaw prawnych do ingerencji w zakładowe regulacje płacowe ani w przepisy podległe innym ministrom, więc kwestia ich podwyższenia lub ujednolicenia pozostaje w gestii poszczególnych pracodawców lub właściwych ministerstw, a nie MRPiPS.

Wnioskodawcy · 1 poseł
Adresat · Odpowiedział
minister rodziny
pracy i polityki społecznej

01Treść pytania

Pytanie posłów7 marca 2024
Zapytanie w sprawie wydłużenia aktywności zawodowej osób, które nabyły już uprawnienia emerytalne Procesy demograficzne zachodzące w Polsce i nie tylko, prowadzą do wzrostu udziału ludzi starych w społeczeństwie. W świetle informacji GUS w naszym kraju na koniec 2020 roku osób w wieku 60 lat i więcej było 9,8 mln, co stanowiło 25,6% całego społeczeństwa. Instytucja ta prognozuje, że w roku 2050 taki wiek osiągnie już 13,7 mln obywateli, co będzie stanowić około 40% całej populacji (GUS, 2021). Zjawisko to wynika przede wszystkim ze spadku dzietności, warunkowanego opóźnieniem w zakładaniu rodziny, malejącą skłonnością do posiadania drugiego czy nawet pierwszego dziecka, spadającą trwałością małżeństwa czy wzrastającą popularnością alternatywnych form partnerskich, a także wydłużaniem się życia człowieka. Zjawiska te opisywane są jako tak zwane drugie przejście demograficzne (Okólski, 2018). W warunkach polskich dochodzi jeszcze osiąganie przez powojenne roczniki wyżu demograficznego wieku zaawansowanego. Prowadzi to do pojawienia się specyficznych problemów zarówno dla społeczeństwa jako całości, jak i dla samych seniorów (Sowa-Kofta, Marcinkowska, Ruzik-Sierdzińska, Mackeviciute, 2021). Z perspektywy społeczeństwa istotne jest twórcze wykorzystanie potencjału ludzi starszych. Mogą oni, kontynuując pracę zawodową, tworzyć PKB, zasilać finanse publiczne przez płacenie podatków i składek czy równoważyć deficyty siły roboczej na rynku pracy. Mogą też podnosić dobrobyt społeczny przez użyteczne działania w ramach wolontariatów czy wspomagania własnej rodziny. Z perspektywy seniora istotne jest pogłębienie bezpieczeństwa materialnego, zdrowotnego i utrzymanie więzi społecznych. Opisana powyżej kwestia przez ostatnie lata tylko narasta. Mając na uwadze powyższe chciałbym poruszyć temat nagród jubileuszowych, które w swojej obecnej formie wydają się być niedostosowane do zmieniającej się demografii i struktury zatrudnienia. Kodeks pracy nie reguluje pojęcia nagrody jubileuszowej, czyli nie przysługuje ona wszystkim pracownikom. Nagroda jubileuszowa jest wypłacana na podstawie zasad i trybu określonego w odrębnych aktach, które obejmują określone grupy zawodowe. Aktami mówiącymi o tej nagrodzie są m.in. Karta Nauczyciela, ustawa o służbie cywilnej, ustawa o pracownikach samorządowych, ustawa o zakładach opieki zdrowotnej czy ustawa o pracownikach urzędów skarbowych. Na podstawie innych rozporządzeń do nagrody jubileuszowej mają również prawo pracownicy instytucji kultury, bibliotek i górnicy. Dla pozostałych grup zawodowych to pracodawcy mogą ustalać własne postanowienia dotyczące nagrody. Czy Pani Ministra przewiduje podjęcie działań, w tym finansowych, a jeżeli tak to jakich, będących zachętami do utrzymania osób, które nabyły już uprawnienia emerytalne, na rynku pracy – wydłużając tym samym okres ich aktywności zawodowej?

02Odpowiedzi Ministerstwa1 odpowiedź

Podsekretarz stanu Sebastian Gajewski
Treść z PDF
2 kwietnia 2024
Odpowiedź na zapytanie w sprawie wydłużenia aktywności zawodowej osób, które nabyły już uprawnienia emerytalne Warszawa, 02-04-2024 Szanowny Panie Marszałku, odpowiadając na zapytanie poselskie nr 358 Pana Posła Piotra Górnikiewicza w sprawie wydłużenia aktywności zawodowej osób, które nabyły już uprawnienia emerytalne, uprzejmie proszę o przyjęcie poniższych wyjaśnień. Należy podkreślić, że przejście na emeryturę jest prawem, a nie obowiązkiem. Ustawa o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych określa minimalny wiek emerytalny. Jednak to sam ubezpieczony decyduje o skorzystaniu z prawa do emerytury w wieku wskazanym w ustawie, czy też o kontynuowaniu pracy zawodowej, przesuwając w czasie swoje przejście na emeryturę. Jest to w dużej mierze determinowane jego indywidualną sytuacją, w tym oczekiwaniami dotyczących wysokości przyszłej emerytury, oceną stanu zdrowia, indywidualną pozycją na rynku pracy, czy też planami dotyczącymi długości odpoczynku po zakończeniu aktywności zawodowej. Niemniej należy zwrócić uwagę na kilka istotnych czynników, które mogą mieć wpływ na podjęcie decyzji o pozostaniu ubezpieczonego na rynku pracy, po osiągnięciu wieku emerytalnego. Należy do nich w szczególności formuła ustalania wysokości świadczenia, której konstrukcja zachęca do kontynuowania zatrudnienia. Wysokość świadczenia emerytalnego uzależniona jest bowiem od zgromadzonego na indywidualnym koncie emerytalnym kapitału oraz od wieku przejścia na emeryturę (poprzez uwzględnienie w formule średniego dalszego trwania życia w momencie przejścia na emeryturę). Kontynuowanie pracy zwiększa bowiem zgromadzony kapitał, natomiast rosnący wiek zmniejsza przewidywaną dalszą długość życia. Szacuje się, że rok dłuższej pracy po osiągnięciu wieku emerytalnego oznacza wyższą emeryturę o ok. 8-10%. Ponadto seniorzy, którzy mimo nabycia uprawnień do emerytury (kobiety powyżej 60. roku życia i mężczyźni powyżej 65. roku życia) czasowo zrezygnowali z jej pobierania i pozostali aktywni zawodowo mogą korzystać z ulgi podatkowej, tzw. PIT-0 dla seniora. Takie osoby nie zapłacą podatku od przychodów z pracy na etacie, zleceniu lub działalności gospodarczej oraz zasiłków macierzyńskich – do kwoty 85 528 zł rocznie. Dodatkowo pracujący seniorzy, niepobierający emerytury i rozliczający się według skali podatkowej, zapłacą podatek dopiero po przekroczeniu 115 528 zł zarobków (uwzględniając 30 tys. zł kwoty wolnej od podatku). Należy również zwrócić uwagę, że w obecnym systemie ubezpieczeniowym, po osiągnięciu wieku emerytalnego, można jednocześnie pobierać emeryturę i kontynuować pracę bez ograniczeń. Polacy mimo osiągnięcia ustawowego wieku emerytalnego i przejścia na emeryturę kontynuują aktywność zawodową w coraz większym zakresie. Podkreślenia wymaga, że poziom aktywności zawodowej osób starszych zależy przede wszystkim od sytuacji na rynku pracy i możliwości znalezienia przez te osoby odpowiedniej pracy. Istotnym przy tym wskaźnikiem, mającym zdecydowany wpływ na wydłużenie aktywności zawodowej, jest wskaźnik trwania w zdrowiu. Ważne jest zatem zapewnienie jak najlepszej profilaktyki zdrowotnej. Aktywność zawodowa emerytów zależy także od kwalifikacji pracowników, sytuacji gospodarczej, skutecznej walki z krzywdzącymi stereotypami dotyczącymi osób starszych, jakie występują w miejscach pracy, promocji i wdrażania w firmach strategii zarządzania różnorodnością wiekową czy wsparcia instytucjonalnego seniorów, którzy są bierni zawodowo ze względu na opiekę nad osobami zależnymi. Dodatkowo informuję, że przewidziane w ustawie o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy instrumenty aktywizacyjne przeznaczone są dla osób bezrobotnych oraz poszukujących pracy, w tym do osób, które straciły pracę, a nie osiągnęły jeszcze wieku emerytalnego. Jednocześnie osoba, która osiągnęła wiek emerytalny może zarejestrować się w powiatowym urzędzie pracy, jako osoba poszukująca pracy. Osoba taka może korzystać z usług rynku pracy w zakresie pośrednictwa pracy i poradnictwa zawodowego. Osobie poszukującej pracy może być również przygotowany Indywidualny Plan Działania (IPD), w ramach którego pomoc udzielana przez powiatowy urząd pracy jest dostosowana do indywidualnych potrzeb i możliwości poszukującego pracy, z uwzględnieniem jego wykształcenia, doświadczenia zawodowego oraz możliwości podjęcia pracy lub działalności gospodarczej. Odnosząc się do podniesionej w zapytaniu kwestii nagród jubileuszowych należy wskazać, że w obowiązującym stanie prawnym nagroda jubileuszowa nie jest świadczeniem powszechnie obowiązującym dla ogółu pracowników. Nagroda jubileuszowa przysługuje pracownikom na podstawie zasad i na warunkach określonych przepisami ustaw, rozporządzeń właściwych ministrów bądź zakładowymi regulacjami np. układami zbiorowymi pracy, regulaminami wynagradzania. Wysokość oraz szczegółowe warunki nabywania prawa i wypłacania tych nagród zarówno w minionym okresie, jak i aktualnie były i są niejednolite. Przepisy regulujące wynagrodzenia pracowników sfery budżetowej nie przewidują jednakowych warunków nabywania prawa do nagrody jubileuszowej dla poszczególnych grup pracowników. Z reguły ostatnia nagroda jubileuszowa jest przyznawana za 40 albo 45 lat pracy. Pracownik nabywa prawo do nagrody jubileuszowej za określony staż pracy tylko wtedy, gdy obowiązujące przepisy przewidują taką nagrodę i pracownik spełnia warunki do jej nabycia. Uprawnienie ze stosunku pracy, w tym dotyczące ustalenie prawa do nagrody jubileuszowej, ustala pracodawca w oparciu o konkretny stan prawny i faktyczny. Należy mieć na uwadze, że finansowanie wydatków na wynagrodzenia pracowników spoza sfery budżetowej, w tym także nagród jubileuszowych, następuje w ramach środków pozostających w dyspozycji pracodawcy, który prowadzi samodzielną gospodarkę finansową. Wprowadzenie np. wyższych niż dotychczasowe przedziałów nagrody jubileuszowej dla pracowników, oznaczałoby dodatkowe skutki finansowe dla pracodawcy. Na gruncie przepisów prawa pracy nie jest możliwa ingerencja Ministerstwa Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej w treść zakładowych regulacji płacowych danej jednostki określających prawo pracowników do nagrody jubileuszowej czy też regulacji ustaw, rozporządzeń należących do właściwości innych ministrów. Kwestia dotycząca wprowadzenia ewentualnych zmian w regulacjach określających prawo pracowników do nagrody jubileuszowej oraz podwyższenia jej wysokości, pozostaje w odniesieniu do pracowników spoza sfery budżetowej, tylko i wyłącznie w zakresie działań pracodawcy, a w odniesieniu do pracowników sfery budżetowej do właściwości określonych ministrów. Przedstawiając powyższe uprzejmie informuję, że zmieniająca się sytuacja demograficzna, tj. starzejące się społeczeństwo, stała się poważnym wyzwaniem dla polityki społecznej państwa. Zdaję sobie również sprawę, jak ważne w tej sytuacji jest wprowadzanie nowych zachęt do przedłużania aktywności zawodowej dla tych, którzy chcą i mogą ją kontynuować. Z wyrazami szacunku z up. Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej dr hab. Sebastian Gajewski, prof. uczelni Podsekretarz Stanu

03Powiązane

Inne pytania: Piotr Górnikiewicz

Komentarze do interpelacji

Wymagane zalogowanie. Zaloguj się, aby skomentować.
Ładowanie