Przejdź do głównej treści
Interpelacja#3542 · X kadencjaOdpowiedziano

Zapytanie w sprawie zwolnienia ze służby funkcjonariusza Komendy Powiatowej Policji w Oławie

Wysłano: 15 czerwca 2026Wpłynęło: 9 czerwca 2026Oryginał w Sejm API
Analiza AI

Zapytanie poselskie dotyczy planowanego zwolnienia ze służby sierżanta Konrada Kusia, funkcjonariusza Komendy Powiatowej Policji w Oławie, wyróżniającego się licznymi akcjami ratunkowymi, który doznał urazów służbowych i był na długotrwałych zwolnieniach lekarskich. Poseł pyta ministra spraw wewnętrznych i administracji o zasadność stosowania trybu zwolnienia „dla dobra służby”/„ważnego interesu służbowego” wobec funkcjonariusza poszkodowanego na służbie, kryteria takiej decyzji oraz o mechanizmy wsparcia dla rannych policjantów. W odpowiedzi sekretarz stanu Czesław Mroczek wyjaśnił, że postępowanie w tej sprawie wszczęto 12 maja 2026 r. na wniosek komendanta powiatowego, powołując się na 359 dni zwolnień lekarskich funkcjonariusza od 2021 r. i konieczność zachowania dyspozycyjności służby, a decyzję ma podjąć Komendant Wojewódzki we Wrocławiu, przy czym Biuro Nadzoru Wewnętrznego MSWiA bada prawidłowość procedowania sprawy. Minister zastrzegł, że nie może ingerować w tę konkretną decyzję kadrową ze względu na zasadę dwuinstancyjności postępowania, wskazał jednak na istniejące formy wsparcia dla poszkodowanych funkcjonariuszy, takie jak urlopy zdrowotne, turnusy antystresowe oraz uruchomioną w 2025 r. bezpłatną infolinię psychologiczną dla służb mundurowych.

Wnioskodawcy · 1 poseł
Adresat · Odpowiedział
minister spraw wewnętrznych i administracji

01Treść pytania

Pytanie posłów15 czerwca 2026
Zapytanie w sprawie zwolnienia ze służby funkcjonariusza Komendy Powiatowej Policji w Oławie Z ogromnym niepokojem otrzymałem informację o planowanym zwolnieniu ze służby sierżanta Konrada Kusia, funkcjonariusza Komendy Powiatowej Policji w Oławie. Decyzja ta ma zostać podjęta na wniosek komendanta KPP Oława i za zgodą Komendy Wojewódzkiej Policji we Wrocławiu w trybie postępowania administracyjnego „dla dobra służby“/„ważnego interesu służbowego“. Jak wynika z informacji opublikowanych w mediach społecznościowych sierżant Konrad Kuś od początku służby wyróżniał się wyjątkowym zaangażowaniem i odwagą. Brał udział w licznych akcjach ratunkowych i interwencjach, w tym: - przywrócił funkcje życiowe młodej kobiecie po zatrzymaniu krążenia, - uratował kilkuletnie dziecko, które zachłysnęło się jedzeniem, - ratował nieprzytomnego zawodnika podczas meczu, - zatrzymywał handlarzy narkotyków, ścigał pijanych kierowców, brał udział w pościgach i odnajdywał osoby zaginione. Za swoją służbę otrzymywał nagrody finansowe, listy pochwalne i pozytywne oceny przełożonych. Komenda Wojewódzka Policji we Wrocławiu publicznie chwaliła jego postawę. W trakcie służby sierżant Kuś dwukrotnie doznał poważnych urazów bezpośrednio związanych z wykonywaniem obowiązków: - w wyniku wypadku radiowozu – poważne problemy z kręgosłupem wymagające operacji, - podczas interwencji – odma płucna wymagająca hospitalizacji i drenażu. Oba zdarzenia były przedmiotem postępowań powypadkowych. Dodatkowo, w trakcie przygotowań do kursu instruktora Technik i Taktyk Interwencji Policji (po zdanym egzaminie wstępnym) doznał złamania obojczyka podczas treningu. Łącznie od 2021 roku przebywał 359 dni na zwolnieniach lekarskich, z czego zdecydowana większość wynikała z urazów odniesionych na służbie. Mimo tego funkcjonariusz wielokrotnie wracał do czynnej służby i kontynuował wykonywanie obowiązków. Jest jedynym żywicielem rodziny – żona opiekuje się małym dzieckiem, spłacają kredyt hipoteczny. W związku z powyższym zwracam się do Pana Ministra z następującymi pytaniami: 1. Czy zrezygnowanie z tak doświadczonego funkcjonariusza w sytuacji problemów kadrowych w Policji ma racjonalne uzasadnienie? 2. Jakie są precyzyjne kryteria stosowania zwolnienia funkcjonariusza „dla dobra służby“ lub „ważnego interesu służbowego“, szczególnie w przypadkach, gdy absencja chorobowa wynika w przeważającej części z urazów i kontuzji odniesionych podczas wykonywania obowiązków służbowych? 3. Czy w procesie decyzyjnym o zwolnieniu była brana pod uwagę okoliczność urazów (czy były to zdarzenia służbowe), dotychczasowe osiągnięcia funkcjonariusza, liczba ratowanych ludzkich istnień oraz fakt, że policjant wracał do służby pomimo poważnych problemów zdrowotnych? 4. Jakie mechanizmy wsparcia i rehabilitacji dla funkcjonariuszy poszkodowanych na służbie funkcjonują obecnie w Policji? 5. Czy minister SWiA nie uważa, że masowe stosowanie trybu „dla dobra służby“ wobec funkcjonariuszy poszkodowanych w trakcie działań operacyjnych wysyła bardzo niebezpieczny sygnał do całej formacji – że Policja nie chroni swoich ludzi, którzy realnie ryzykują zdrowiem i życiem? 6. Czy ministerstwo planuje interwencję w tej konkretnej sprawie, aby ponownie przeanalizować zasadność zwolnienia sierż. Kusia, biorąc pod uwagę interes służby, ale także elementarną sprawiedliwość wobec funkcjonariusza i jego rodziny?

02Odpowiedzi Ministerstwa1 odpowiedź

Sekretarz stanu Czesław Mroczek
Treść z PDF
2 lipca 2026
Odpowiedź na zapytanie w sprawie zwolnienia ze służby funkcjonariusza Komendy Powiatowej Policji w Oławie Warszawa, 02-07-2026 Szanowny Panie Marszałku, w odpowiedzi na zapytanie numer 3542 Pana Posła Pawła Hreniaka w sprawie zwolnienia ze służby funkcjonariusza Komendy Powiatowej Policji w Oławie , uprzejmie przedstawiam następujące informacje. Na wstępie należy podkreślić, że organy Policji kształtują politykę kadrową tak, aby zapewnić sprawne działanie tej formacji oraz wykorzystywać w sposób efektywny posiadane etaty, w celu zagwarantowania prawidłowej realizacji ustawowych zadań. Procedura wydalenia ze służby w Policji wdrażana jest na wniosek przełożonego do spraw osobowych danego policjanta, gdyż to on posiada wiedzę o całokształcie sytuacji w podległej mu jednostce. Odnosząc się do sprawy poruszonej w wystąpieniu Pana Posła uprzejmie informuję, że 12 maja 2026 r. w Komendzie Wojewódzkiej Policji we Wrocławiu zostało wszczęte postępowanie administracyjne mające na celu potwierdzenie możliwości zastosowania w odniesieniu do wskazanego policjanta fakultatywnego trybu zwolnienia ze służby w Policji określonego w art. 41 ust. 2 pkt 5 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji [1] , tj. gdy wymaga tego ważny interes służby. Podstawę wszczęcia przedmiotowego postępowania stanowił wniosek Komendanta Powiatowego Policji w Oławie z 6 maja 2026 r. o zwolnienie ze służby w Policji ww. funkcjonariusza, na podstawie przywołanych uregulowań. Postępowanie administracyjne zostało przedłużone do 12 lipca 2026 r. i wymaga dokonania analizy okoliczności tej sprawy z uwzględnieniem interesu formacji, jak również funkcjonariusza, którego dotyczy zainicjowany proces. Należy podkreślić, że istotne znaczenie ma ocena zaangażowania w służbę oraz dyspozycyjność, tj. cecha pożądana w odniesieniu do funkcjonariusza publicznego. W sytuacji częstego korzystania ze zwolnień lekarskich może zostać zachwiana fundamentalna zasada konstrukcji każdego stosunku służbowego, opartego na podporządkowaniu i dyspozycyjności funkcjonariusza. W złożonym wniosku Komendant Powiatowy Policji w Oławie wskazał, że od dnia podjęcia służby w Policji, tj. od 15 września 2021 r., wspomniany policjant korzystał ze zwolnień lekarskich łącznie przez 359 dni. Komendant Powiatowy Policji w Oławie zasygnalizował, że taka absencja została zauważona i zakwestionowana w kontekście interesu służby. Zaznaczył ponadto, że dwukrotnie (we wrześniu 2024 r. oraz w czerwcu 2026 r.) skierował policjanta do Dolnośląskiej Rejonowej Komisji Lekarskiej we Wrocławiu na badania w celu ustalenia stanu zdrowia oraz zdolności fizycznej i psychicznej funkcjonariusza do służby. W dniu 19 czerwca 2026 r. do Komendy Powiatowej Policji w Oławie wpłynęła decyzja Dolnośląskiej Rejonowej Komisji Lekarskiej we Wrocławiu z 9 czerwca 2026 r., która orzekła o umorzeniu jednego z postępowań orzeczniczych w całości. Powyższe wynikało z niepodjęcia przez stronę pism do niej kierowanych. Drugie postępowanie pozostaje w toku. Należy zauważyć, że pojęcie „ważnego interesu służby”, o którym mowa w art. 41 ust. 2 pkt 5 ustawy o Policji , nie zostało w tej ustawie zdefiniowane. Przyczyny zwolnienia ze służby policjanta zawarte w art. 41 ust. 2 ustawy o Policji zawierają wspólną cechę – odwołują się do okoliczności lub zdarzeń związanych bądź z zachowaniem się policjanta w służbie lub w życiu prywatnym, bądź do okoliczności, na powstanie których nie miał on wprawdzie decydującego wpływu, lecz powstanie których utrudnia mu lub wręcz uniemożliwia jej pełnienie. We wszystkich zatem przypadkach ocena końcowa poprzedzająca decyzję o zwolnieniu policjanta ze służby musi uwzględniać okoliczności konkretnej, indywidualnej sytuacji. Rolą organu administracji w sprawie o zwolnienie policjanta ze służby na podstawie art. 41 ust. 2 pkt 5 ustawy o Policji jest natomiast wykazanie, że za zwolnieniem funkcjonariusza przemawia ważny interes służby [2] . Należy mieć na uwadze, że Policja jest formacją służącą społeczeństwu i zapewniającą obywatelom bezpieczeństwo, ochronę ich życia i zdrowia. Realizacja tych funkcji niewątpliwie wymaga znacznego zaangażowania się i dyspozycyjności wszystkich funkcjonariuszy oraz określonych kwalifikacji, a także odpowiednich predyspozycji psychicznych i zdrowotnych. Ustawodawca w interesie funkcjonariuszy reglamentuje przyczyny zwolnienia ich ze służby. Jednocześnie nie kwestionuje jednak konieczności prowadzenia przez organy Policji racjonalnej polityki kadrowej, w tym podejmowania działań zabezpieczających także interesy formacji i zapewniających ochronę interesu społecznego. Ustawa o Policji dopuszcza zatem możliwość zwolnienia ze służby nawet w przypadkach niezawinionych przez policjantów, gdy wymaga tego dobro formacji. Osiągnięciu tego celu ma służyć między innymi instytucja przewidziana w art. 41 ust. 2 pkt 5 ustawy o Policji . Potrzeba skorzystania z omawianej instytucji może w konsekwencji zachodzić również w przypadkach stale powtarzających się nieobecności policjanta na służbie, gdyż takie sytuacje niewątpliwie mają negatywny wpływ na organizację i efektywność działania Policji, a w szczególności jednostki organizacyjnej, w której dany policjant powinien wykonywać obowiązki służbowe. Ponadto należy wskazać, że przełożony, o którym mowa w art. 45 ust. 1 ustawy o Policji , samodzielnie podejmuje decyzje kadrowe wobec podległych mu policjantów, jak również w sprawach, o których mowa w art. 45 ust. 1 ww. ustawy, wobec policjantów zatrudnionych w podległych komendzie wojewódzkiej Policji jednostkach organizacyjnych Policji. Jakakolwiek ingerencja Komendanta Głównego Policji, która miałaby wpływ na wydanie przez organ I instancji decyzji w przedmiocie ewentualnego zwolnienia wskazanego policjanta ze służby w Policji na podstawie art. 41 ust. 2 pkt 5 ustawy o Policji , świadczyłaby o nieuprawnionym wkroczeniu w zakres kompetencji tego przełożonego, jak również mogłaby stanowić podstawę do naruszenia zasady dwuinstancyjnego postępowania administracyjnego, z uwagi na fakt, że od decyzji organu I instancji, tj. Komendanta Wojewódzkiego Policji we Wrocławiu, stronie będzie przysługiwać prawo do wniesienia odwołania do Komendanta Głównego Policji, a następnie skarga do sądu administracyjnego. Jednocześnie informuję, że Biuro Nadzoru Wewnętrznego w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych i Administracji (MSWiA), zgodnie z ustawą z dnia 21 czerwca 1996 r. o szczególnych formach sprawowania nadzoru przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych [3] , podjęło czynności mające na celu ocenę sposobu procedowania przedmiotowej sprawy w Komendzie Wojewódzkiej Policji we Wrocławiu. Czynności te pozostają w toku. Odnosząc się natomiast do kwestii dotyczącej funkcjonujących w Policji mechanizmów wsparcia i rehabilitacji dla funkcjonariuszy poszkodowanych na służbie wskazuję, że do dyspozycji policjantów pozostają psycholodzy w poszczególnych jednostkach organizacyjnych Policji, do zadań których należy m.in. udzielanie wsparcia i pomocy w sytuacjach tego wymagających. Ponadto na podstawie § 26 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 19 września 2014 r. w sprawie urlopów policjantów , policjantowi będącemu w służbie stałej można udzielić płatnego urlopu zdrowotnego w celu przeprowadzenia zaleconego leczenia. Urlopu tego można udzielić na podstawie orzeczenia komisji lekarskiej, na którą policjant kierowany jest przez przełożonego właściwego w sprawach osobowych, na wniosek lekarza lub samego policjanta. Ponadto Sanatoria Uzdrowiskowe MSWiA realizują turnusy antystresowe dla funkcjonariuszy i pracowników cywilnych służb mundurowych MSWiA. Uczestnikami turnusów antystresowych są funkcjonariusze i pracownicy służb mundurowych, którzy w wyniku realizacji zadań służbowych doznali urazów psychicznych, wymagających udzielenia pomocy psychologicznej i oddziaływań o charakterze psychoprofilaktycznym. Turnusy zawierają zajęcia psychoprofilaktyczne obejmujące warsztaty psychologiczne umiejętności interpersonalnych, zajęcia relaksacyjne grupowe, porady lekarskie lub psychologiczne. Dodatkowo w ramach turnusu uczestnicy mają zapewnioną opiekę lekarską i pielęgniarską oraz zabiegi rehabilitacyjne. Jednocześnie dzięki współpracy MSWiA i Ministerstwa Zdrowia od 1 czerwca 2025 r. została uruchomiona linia wsparcia dla funkcjonariuszy i pracowników służb mundurowych i ich rodzin w kryzysie psychicznym. Linia wsparcia psychologicznego jest anonimowa, bezpłatna i funkcjonuje przez 7 dni w tygodniu. Obsługą infolinii zajmują się specjaliści, psycholodzy mający doświadczenie w pracy ze służbami mundurowymi. Zadanie finansowane jest ze środków Ministra Zdrowia. Przedmiotowe wsparcie dostępne jest pod numerem 800 70 2430 oraz adresem e-mail: [email protected] Informacje na temat linii wsparcia można znaleźć na stronie internetowej Centrum Wsparcia https://centrumwsparcia.pl/ . Na stronie dostępna jest baza teleadresowa oraz mapa instytucji pomocowych, która pomaga osobom poszukującym pomocy, samodzielnie uzyskać potrzebne informacje w sposób szybszy i prostszy. Z poważaniem z up. Czesław Mroczek Sekretarz Stanu Ministerstwo Spraw Wewnętrznych i Administracji [1] Dz. U. z 2025 r. poz. 636, z późn. zm. [2] por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 kwietnia 2026 r., sygn. akt III OSK 2362/25; wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 maja 2024 r., sygn. akt III OSK 2189/23; wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 maja 2023 r., sygn. akt III OSK 7188/21; wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 lutego 2023 r., sygn. akt III OSK 5254/21; wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 kwietnia 1999 r., sygn. akt II SA 426/99). [3] Dz. U. z 2025 r. poz. 529

03Powiązane

Inne pytania: Paweł Hreniak

Komentarze do interpelacji

Wymagane zalogowanie. Zaloguj się, aby skomentować.
Ładowanie