Przejdź do głównej treści
Interpelacja#17800 · X kadencjaOdpowiedziano

Interpelacja w sprawie poszanowania dla symboli religijnych w szkołach

Wysłano: 22 czerwca 2026Wpłynęło: 17 czerwca 2026Oryginał w Sejm API
Analiza AI

Interpelacja posła Marka Biernackiego dotyczy poszanowania symboli religijnych w szkołach publicznych, w nawiązaniu do wcześniejszego sporu wokół krzyża usuniętego z sali lekcyjnej w Szkole Podstawowej w Kielnie w grudniu 2025 r. Poseł, niezadowolony z poprzedniej odpowiedzi ministerstwa, ponownie pyta m.in. o zakres kontroli kuratorium (czy obejmowała cały wielomiesięczny spór, czy tylko jednodniowy incydent), o możliwość wydania dyrektorom placówek wytycznych nakazujących szacunek dla symboli religijnych oraz o respektowanie wyroku ETPCz z 2011 r. dotyczącego prawa do wieszania krzyży w szkołach. Adresatem interpelacji jest minister edukacji. W odpowiedzi minister Barbara Nowacka podtrzymała dotychczasowe stanowisko, wyjaśniając, że kontrola Pomorskiego Kuratora Oświaty obejmowała nie tylko sam incydent, lecz całościową ocenę działań dyrektora i funkcjonowania szkoły po zdarzeniu, oraz że obecność krzyży w szkołach reguluje rozporządzenie z 1992 r., a minister nie ma kompetencji do wydawania dodatkowych wiążących wytycznych w tej sprawie; ministerstwo nie planuje też zmian legislacyjnych w tym zakresie.

Wnioskodawcy · 1 poseł
Adresat · Odpowiedział
minister edukacji

01Treść pytania

Pytanie posłów22 czerwca 2026
Interpelacja w sprawie poszanowania dla symboli religijnych w szkołach Szanowna Pani Minister, dziękuję za udzieloną odpowiedź, niemniej czuję się w obowiązku zadać niektóre pytania ponownie, inne sformułować w odniesieniu do tez, które zawiera odpowiedź Pani Minister. Proszę o przyjęcie ze zrozumieniem uwagi, iż odnoszę wrażenie, że odpowiedź, którą otrzymałem, bardziej traktuję jako przedstawienie przez ministra edukacji swojej „narracji“, a nie odpowiedź sensu stricto, którą rozumiem jako logiczne odniesienie się do zadanych pytań. Moje pytania dotyczyły konkretnych faktów, a swobodna wypowiedź w temacie sprawy, której dotyczyły, nie muszą stanowić, i w mojej ocenie nie stanowią, odpowiedzi w sensie prawnym ani merytorycznym. Jako poseł sprawujący mandat siódmą kadencję, z ubolewaniem obserwowałem upadek instytucji interpelacji przez osiem lat rządów PiS. Jestem konsekwentnym krytykiem rządów tej formacji ze względu na ich lewicowy, relatywistyczny i rewolucyjny charakter. Jednocześnie nieprzerwanie wspieram obecny rząd, licząc, że nawet nieudane próby przywrócenia normalności, zasługują na szacunek. Przez „normalność“ rozumiem poszanowanie dla prawa i procedur – poszanowanie oparte na zrozumieniu systemu demokratycznego i zasady państwa prawa, które na poważnie bierze ustanowione słowo i wiąże nim tak samo organy administracji rządowej i konstytucyjne organy państwa. Uwagi te odnoszę do meritum sprawy, w której piszę (poszanowanie praw obywatelskich w szkole publicznej), jak i do obowiązku poważnego traktowania przez władzę wykonawczą jej konstytucyjnie zdefiniowanej zależności od władzy ustawodawczej. Ta ostatnia ma obowiązek kontroli rządu, a jedną z emanacji roli kontrolnej jest właśnie instytucja interpelacji. Niechlujne podejście PiS do trójpodziału władzy i Konstytucji nie raziło mnie dlatego, że było to podejście PiS, ale dlatego, że wierzę w trójpodział władzy i rolę Konstytucji. Wierzę też – i tę uwagę proszę przyjąć jako życzliwe ostrzeżenie dla wszystkich sprawujących w Polsce urzędy publiczne – że brak poszanowania dla tych wartości jest i będzie zgubny dla każdej władzy. Pamiętam dokładnie głos wyborców centrum sceny politycznej w 2023 roku, którzy odwracali się od PiS nie dlatego, że przeszkadzały im patriotyczne i konserwatywne hasła tej partii, ale dlatego, że praktyka tamtej władzy tak boleśnie rozminęła się z ideą patriotyzmu, poszanowania własności państwowej i prywatnej czy integralności granicy państwowej. Proszę mi wierzyć – tym bardziej wyborców przekonać nie może pełzająca, niemająca poparcia w prawie, lewicowa rewolucja światopoglądowa. Przeciwnie, próby jej wcielania stanowią nadzieję Jarosława Kaczyńskiego. Nie znajduję w „odpowiedzi“ ministra edukacji odpowiedzi na następujące pytania i je ponawiam: 1. Czy możliwe jest wskazanie dyrektorom placówek oświatowych i ich zwierzchnikom oraz organom nadzoru, że symbole religijne umieszczane w tych placówkach, za zgodą rodziców, winny być otaczane szacunkiem i nie powinny stanowić przedmiotu agresji i awersji? 2. Czy ocena sytuacji dokonywana przez kuratorium i ministerstwo obejmuje całość wielomiesięcznej sytuacji, czy traktuje jako jednodniowy incydent w oderwaniu od niej? 3. Czy ministerstwo działa aktywnie na rzecz poszanowania wyroku ETPCz z marca 2011 roku, respektującego prawo do wieszania krzyży we włoskich szkołach? Czy na gruncie konfliktu w szkole w Kielnie i pluralizacji polskiego społeczeństwa nie wydaje się wskazane uwrażliwienie władz samorządowych oraz pracowników szkół na różne modele świeckości państwa, uwarunkowane historią, tradycją oraz wrażliwością religijną poszczególnych państw, regionów, a nawet gmin? 4. Czy ministerstwo działa aktywnie na rzecz poszanowania różnorodności kulturowej poszczególnych regionów i zasady decentralizacji państwa, by pozwolić mieszkańcom na kształtowanie ich przestrzeni wspólnych jak szkoły, urzędy i budynki użyteczności publicznej wedle ich wartości i oczekiwań? Podzielając ubolewanie Pani Minister, iż „zdarzenie ze Szkoły Podstawowej z Oddziałami Integracyjnymi im. Bohaterów Westerplatte w Kielnie (…) było wykorzystywane przez różne środowiska do walki politycznej“, pragnę podkreślić, że moją troską jest wyeliminowanie podobnych „zdarzeń“ w przyszłości – stąd moje pytania w pierwszej interpelacji o działania uświadamiające samorządy oraz szeroko rozumiane instytucje oświatowe w przedmiocie prawa międzynarodowego oraz poszanowania dla różnorodności, w tym szacunku dla symboli religijnych. Wskazuje Pani Minister, iż „środowisko szkolne powinno być wolne od politycznych emocji i napięć“. Proszę mi pozwolić wyrazić przekonanie, że taka wolność jest postulatem nierealnym. Realny i osiągalny pozostaje za to taki poziom mądrości władzy publicznej, który z życzliwością pozwoli na koegzystencję różnych przekonań i do niej zachęci. Taka koegzystencja jest możliwa tylko w okolicznościach szczerego dialogu, w której nie unika się trudnych tematów i w pełni wyjaśnia się zaistniałe sytuacje konfliktowe. Nie po to, aby karać, ale aby ustanawiać standard zachowań. Czerpię tę tezę z wielonarodowościowej i wielokulturowej tradycji Pomorza, która przez setki lat szła w parze z koegzystencją różnych religii i systemów filozoficznych. Ponadto pragnę zapytać: 1. Jaki był przedmiot badanej sprawy przez kuratorium – w tym jak sprawa – (przedmiot kontroli) zostały określone w czasie? Proszę o doprecyzowanie – czy przedmiotem badania był jednodniowy incydent czy kilkumiesięczny spór z całą jego złożonością i dynamiką? 2. W odpowiedzi czytam, iż „sprawa zawieszenia nauczycielki została prawomocnie rozstrzygnięta przez Komisję Dyscyplinarną dla Nauczycieli przy Wojewodzie Pomorskim, która uchyliła decyzję dyrektora szkoły w przedmiotowym zakresie“. Znowu pytanie o przedmiot badania – czy ograniczono się do jednodniowego incydentu, czy osadzono we właściwym kontekście szerszego sporu między nauczycielem a uczniami? 3. Czy sprawa incydentu w szkole w Kielnie – a w istocie jej rozstrzygnięcie – nie powinno stanowić swoistego case study i na przyszłość kształtować standardy zachowań w szkołach? Z pełną satysfakcją i podziękowaniem, przyjmuję odpowiedź Pani Minister, wskazującą podstawy prawne tworzące ramy tolerancji dla symboli religijnych w szkołach. Mogę jedynie prosić o refleksję nad tym, czy nie powinny one być bardziej aktywnie promowane, co częściowo podnosiłem w pierwszej interpelacji, pytając o działania na rzecz promocji treści wyroku ETPCz. Z poważaniem Marek Biernacki Poseł na Sejm RP

02Odpowiedzi Ministerstwa1 odpowiedź

Minister Barbara Nowacka
Treść z PDF
13 lipca 2026

Szanowny Panie Marszałku,

Ministerstwo Edukacji Narodowej podtrzymuje stanowisko przedstawione w odpowiedziach na wcześniejsze interpelacje dotyczące zdarzenia, które miało miejsce w Szkole Podstawowej z Oddziałami Integracyjnymi im. Bohaterów Westerplatte w Kielnie. Stanowisko to pozostaje aktualne zarówno w zakresie oceny kompetencji organów administracji publicznej właściwych w sprawach oświaty, jak również obowiązujących przepisów prawa regulujących obecność symboli religijnych w szkołach publicznych.

Należy podkreślić, że zdarzenie, które miało miejsce w grudniu 2025 r. na terenie szkoły w Kielnie, było przedmiotem działań właściwych organów państwa, podejmowanych w granicach ustawowo określonych kompetencji. Czynności prowadzone przez Pomorskiego Kuratora Oświaty nie ograniczały się wyłącznie do oceny pojedynczego incydentu polegającego na zdjęciu symbolu religijnego z sali lekcyjnej, lecz obejmowały również ocenę działań dyrektora szkoły podjętych po zaistnieniu tego zdarzenia oraz wpływu całej sytuacji na funkcjonowanie społeczności szkolnej. W tym celu przeprowadzono kontrolę doraźną na podstawie art. 55 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe, której zakres obejmował przestrzeganie statutu szkoły, praw dziecka i praw ucznia oraz sposób sprawowania nadzoru pedagogicznego przez dyrektora szkoły. Przedmiotem kontroli były również działania wyjaśniające podjęte przez dyrektora oraz organizacja pomocy psychologiczno-pedagogicznej dla uczniów i ich rodziców.

Oznacza to, że ocena dokonana przez organ nadzoru pedagogicznego nie sprowadzała się wyłącznie do analizy samego zdarzenia z dnia 15 grudnia 2025 r., lecz obejmowała również sposób reagowania szkoły na zaistniałą sytuację, podejmowane działania naprawcze oraz wpływ całego zdarzenia na bezpieczeństwo, dobrostan i prawidłowe funkcjonowanie uczniów. Kurator oświaty wykonywał zatem swoje ustawowe zadania w sposób odpowiadający charakterowi sprawy oraz kompetencjom wynikającym z ustawy – Prawo oświatowe.

Celem nadzoru pedagogicznego jest ocena zgodności działalności szkoły z przepisami prawa, zapewnienie przestrzegania praw ucznia oraz wspieranie prawidłowego wykonywania przez szkołę zadań dydaktycznych, wychowawczych i opiekuńczych. Z tego względu przedmiotem działań Pomorskiego Kuratora Oświaty była ocena funkcjonowania szkoły po zaistnieniu zdarzenia, a nie rozstrzyganie kwestii światopoglądowych.

Ministerstwo Edukacji Narodowej podziela pogląd, że szkoła publiczna powinna być miejscem wzajemnego szacunku, dialogu oraz poszanowania godności każdego człowieka, niezależnie od wyznawanej religii, światopoglądu czy przekonań. Zasada ta wynika zarówno z Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, jak również z przepisów ustawy – Prawo oświatowe, której preambuła wskazuje, że nauczanie i wychowanie – respektując chrześcijański system wartości – opiera się na uniwersalnych zasadach etyki, przy jednoczesnym poszanowaniu wolności sumienia i religii oraz różnorodności światopoglądowej społeczeństwa.

W tym kontekście należy zauważyć, że obowiązujące przepisy prawa nie wymagają wydawania przez Ministra Edukacji dodatkowych wytycznych dotyczących obecności symboli religijnych w szkołach publicznych. Kwestia ta została uregulowana w § 12 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 14 kwietnia 1992 r. w sprawie warunków i sposobu organizowania nauki religii w publicznych przedszkolach i szkołach, zgodnie z którym w pomieszczeniach szkolnych może być umieszczony krzyż. Obowiązujące regulacje nie przewidują jednocześnie kompetencji Ministra Edukacji do wydawania wiążących wytycznych określających sposób umieszczania lub usuwania symboli religijnych w konkretnych szkołach. Ocena konkretnych zdarzeń następuje każdorazowo z uwzględnieniem okoliczności danej sprawy oraz właściwości organów sprawujących nadzór pedagogiczny.

Odnosząc się do kwestii orzecznictwa Europejskiego Trybunału Praw Człowieka, należy wskazać, że Ministerstwo Edukacji Narodowej uwzględnia dorobek orzeczniczy sądów krajowych i międzynarodowych przy interpretacji obowiązujących przepisów prawa. Jednocześnie każde orzeczenie zapada w określonym stanie faktycznym oraz na tle konkretnego porządku prawnego. Z tego względu nie może ono automatycznie przesądzać sposobu rozstrzygania indywidualnych spraw prowadzonych przez organy administracji publicznej w Polsce. Ocena działań organów administracji oświatowej musi następować przede wszystkim na podstawie obowiązujących przepisów prawa krajowego oraz z uwzględnieniem kompetencji poszczególnych organów.

Nie można również podzielić poglądu, że działania organów administracji oświatowej zmierzały do ograniczenia prawa społeczności lokalnej do kształtowania własnej tożsamości kulturowej lub religijnej. Obowiązujący model ustrojowy systemu oświaty zakłada współdziałanie organów administracji rządowej, jednostek samorządu terytorialnego oraz społeczności szkolnej. Istotną rolę odgrywają w tym zakresie rada rodziców, rada pedagogiczna oraz samorząd uczniowski, które uczestniczą w podejmowaniu wielu decyzji dotyczących funkcjonowania szkoły. Jednocześnie organy administracji publicznej zobowiązane są do przestrzegania konstytucyjnych zasad równego traktowania, wolności sumienia i religii oraz bezstronności władz publicznych w sprawach przekonań religijnych, światopoglądowych i filozoficznych.

Ministerstwo Edukacji Narodowej konsekwentnie stoi na stanowisku, że szkoła powinna pozostawać miejscem dialogu, wzajemnego szacunku oraz współpracy całej społeczności szkolnej. W sytuacjach konfliktowych podstawowym zadaniem organów państwa jest przede wszystkim przywrócenie prawidłowego funkcjonowania szkoły, zapewnienie bezpieczeństwa uczniom i nauczycielom oraz stworzenie warunków do prowadzenia działalności dydaktycznej i wychowawczej w atmosferze wzajemnego poszanowania. Z tego względu zarówno uczniowie, jak i nauczyciele oraz rodzice zostali objęci wsparciem, w tym pomocą psychologiczno-pedagogiczną, natomiast Pomorski Kurator Oświaty pozostawał w kontakcie z dyrektorem szkoły w celu monitorowania sytuacji społeczności szkolnej.

Ministerstwo Edukacji Narodowej nie prowadzi obecnie prac legislacyjnych ani działań zmierzających do zmiany obowiązujących regulacji dotyczących obecności symboli religijnych w szkołach publicznych. Dotychczasowe rozwiązania prawne są wystarczające do rozstrzygania spraw tego rodzaju, natomiast wszelkie indywidualne przypadki wymagają każdorazowo oceny z uwzględnieniem ich okoliczności faktycznych oraz obowiązujących przepisów prawa.

Jednocześnie doświadczenia wynikające z przedmiotowej sprawy potwierdzają znaczenie skutecznej współpracy pomiędzy dyrektorem szkoły, organem prowadzącym, kuratorem oświaty oraz rodzicami uczniów. Właściwe funkcjonowanie szkoły wymaga bowiem nie tylko przestrzegania obowiązujących przepisów prawa, ale również prowadzenia dialogu i podejmowania działań sprzyjających budowaniu wzajemnego zaufania oraz poszanowania praw wszystkich członków społeczności szkolnej.

Z poważaniem

Barbara Nowacka
Minister Edukacji

03Powiązane

Inne pytania: Marek Biernacki

Komentarze do interpelacji

Wymagane zalogowanie. Zaloguj się, aby skomentować.
Ładowanie