Przejdź do głównej treści
Interpelacja#6556 · X kadencjaOdpowiedziano

Interpelacja w sprawie sprzeciwu wobec planowanych przez rząd wypłat gotówkowych dla obcokrajowców w zamian za wyjazd z Polski poza UE

Wysłano: 27 listopada 2024Wpłynęło: 22 listopada 2024Oryginał w Sejm API
Analiza AI

Interpelacja nr 6556 dotyczy sprzeciwu posła wobec projektu ustawy o cudzoziemcach (UD163) przygotowanego przez MSWiA, w szczególności rzekomych wypłat gotówkowych dla migrantów w zamian za wyjazd z Polski, a także pytań o łączenie rodzin cudzoziemców, pouczanie zamiast zatrzymywania nielegalnych migrantów oraz cyfryzację obsługi spraw urzędowych. Adresatem był minister spraw wewnętrznych i administracji. W odpowiedzi wiceminister Maciej Duszczyk zaprzeczył, jakoby projekt przewidywał gotówkowe wypłaty za wyjazd, wyjaśnił, że cyfryzacja wniosków (MOS) nie zniesie osobistego kontaktu z urzędem, a jedynie przesunie go w czasie, oraz że łączenie rodzin nie zmienia dotychczasowych warunków prawnych, lecz jedynie tryb składania wniosków. Podano też dane liczbowe: od 13 grudnia 2023 do 18 grudnia 2024 odnotowano ponad 30,6 tys. prób nielegalnego przekroczenia granicy polsko-białoruskiej, a z Niemiec przekazano do Polski 321 osób w ramach procedury Dublin III i 357 w ramach readmisji, przy średnim koszcie utrzymania cudzoziemca ok. 1500 zł miesięcznie.

Wnioskodawcy · 1 poseł
Adresat · Odpowiedział
minister spraw wewnętrznych i administracji

01Treść pytania

Pytanie posłów27 listopada 2024
Interpelacja w sprawie sprzeciwu wobec planowanych przez rząd wypłat gotówkowych dla obcokrajowców w zamian za wyjazd z Polski poza UE Szanowny Panie Ministrze, na stronie Kancelarii Prezesa Rady Ministrów pojawił się projekt ustawy o zmianie ustawy o cudzoziemcach oraz niektórych innych ustaw o numerze UD163. Projekt zakłada m.in.: wprowadzenie wypłat gotówkowych dla obcokrajowców w zamian za wyjazd z Polski poza UE (co nazwano reintegracją w państwie pochodzenia), uproszczenie łączenia rodzin cudzoziemców, wprowadzenie w pierwszej kolejności pouczenia nielegalnego migranta o obowiązku niezwłocznego powrotu (zamiast natychmiastowego zatrzymania i wydalenia), zwolnienie obcokrajowców od obowiązku osobistego stawiennictwa w urzędach w większości spraw poprzez udostępnienie każdemu z nich elektronicznej aplikacji. Organem odpowiedzialnym za opracowanie projektu jest Ministerstwo Spraw Wewnętrznych i Administracji. Projekt ma zostać przyjęty przez Radę Ministrów w IV kwartale 2024 roku. W rozmowie na antenie Radia ZET 14 listopada 2024 roku na pytanie: „Czy Polska powinna dawać pieniądze odsyłanym migrantom? Tak czy nie?” minister spraw wewnętrznych i administracji Pan Tomasz Siemoniak powiedział: „Powinniśmy mieć takie narzędzie. Za wcześnie na odpowiedź czy powinniśmy dawać. Ja nie chcę tutaj budzić emocji wokół tej sprawy. Taki mechanizm stosuje wiele krajów. Powinniśmy takie narzędzie mieć. Wyobrażam sobie sytuacje, w których opłaca się to Polsce”. Ta wypowiedź oraz opublikowany projekt ustawy autorstwa MSWiA stanowi poważne zagrożenie dla bezpieczeństwa Polski oraz ujawnia prawdziwe podejście rządu do migrantów. Z uwagi na powyższe informacje działając na podstawie art. 14 ust. 1 pkt 7 ustawy z dnia 9 maja 1996 roku o wykonywaniu mandatu posła i senatora (Dz. U. z 1996 r. nr 73, poz. 350, z późn. zm.), proszę o odpowiedź na poniższe pytania: 1. Na jakiej podstawie w projekcie ustawy Ministerstwo Spraw Wewnętrznych i Administracji przewiduje możliwość wypłat gotówkowych dla obcokrajowców w zamian za wyjazd z Polski poza UE? Jaki jest przewidywany koszt takich wypłat w latach 2024-2030? 2. W jaki sposób płacenie imigrantom za wyjazd z Polski miałoby się Polsce „opłacać” jak wskazał minister spraw wewnętrznych i administracji Tomasz Siemoniak? 3. Jaki jest przewidywany koszt budżetu państwa za wyjazd jednego imigranta na podstawie projektu ustawy? 4. Z jakiego powodu w projekcie ustawy MSWiA umieściło możliwość łączenia rodzin cudzoziemców? 5. Czy minister spraw wewnętrznych i administracji Tomasz Siemoniak zdaje sobie sprawę z tego, że gwarantowanie wypłat gotówkowych dla obcokrajowców w zamian za wyjazd z Polski poza UE może doprowadzić do masowego napływu nielegalnych imigrantów do Polski? 6. Dlaczego Ministerstwo Spraw Wewnętrznych i Administracji planuje wprowadzenie w pierwszym rzucie pouczenia nielegalnego migranta o obowiązku niezwłocznego powrotu (zamiast natychmiastowego zatrzymania i wydalenia)? 7. Z jakiego powodu Ministerstwo Spraw Wewnętrznych i Administracji proponuje zwolnienie obcokrajowców od obowiązku osobistego stawiennictwa w urzędach w większości spraw poprzez udostępnienie każdemu z nich elektronicznej aplikacji? 8. Ilu migrantów przekroczyło polsko-białoruską granicę i trafiło do Polski od 13.12.2023 roku do dnia odpowiedzi na tę interpelację? Gdzie te osoby przebywają obecnie? Jaki jest łączny koszt utrzymania tych osób przez Polskę od 13.12.2023 roku do dnia odpowiedzi na tę interpelację? 9. Ilu migrantów zostało zwróconych z Niemiec do Polski od 13.12.2023 roku do dnia odpowiedzi na tę interpelację? Gdzie te osoby przebywają obecnie? Jaki jest łączny koszt utrzymania tych osób przez Polskę od 13.12.2023 roku do dnia odpowiedzi na tę interpelację?

02Odpowiedzi Ministerstwa1 odpowiedź

Podsekretarz stanu Maciej Duszczyk
Treść z PDF
30 grudnia 2024
Odpowiedź na interpelację w sprawie sprzeciwu wobec planowanych przez rząd wypłat gotówkowych dla obcokrajowców w zamian za wyjazd z Polski poza UE Warszawa, 30-12-2024 Szanowny Panie Marszałku, na wstępie, odnosząc się do pytań nr 1-3 oraz 5 niniejszego wystąpienia, pragnę poinformować, że przywołany przez Pana Posła projekt ustawy o zmianie ustawy o cudzoziemcach (projekt UD163), nie zawiera rozwiązań dotyczących udzielania gotówkowej formy pomocy w reintegracji cudzoziemca po jego powrocie z Polski do kraju pochodzenia. Obecnie [1] wspomniany projekt znajduje się na etapie uzgodnień międzyresortowych, konsultacji i opiniowania, a zatem jest dostępny do publicznej wiadomości. Przechodząc do kolejnego zagadnienia, tj. łączenia rodzin cudzoziemców, w pierwszej kolejności wymaga wyjaśnienia, że obowiązek złożenia wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy w postaci elektronicznej za pośrednictwem Modułu Obsługi Spraw (MOS) nie obejmie takich rodzajów zezwolenia na pobyt czasowy, o udzielenie których cudzoziemiec może ubiegać się przebywając poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej (RP). Przedmiotowe wyłączenie będzie przewidziane w przyszłym przepisie art. 106j ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach [2] . Wskazane wyłączenie obejmuje przede wszystkim zezwolenie na pobyt czasowy w celu wykonywania pracy w ramach przeniesienia wewnątrz przedsiębiorstwa (art. 139a ustawy o cudzoziemcach ) oraz zezwolenie na pobyt czasowy w celu mobilności długoterminowej pracownika kadry kierowniczej, specjalisty lub pracownika odbywającego staż, w ramach przeniesienia wewnątrz przedsiębiorstwa (art. 139o ustawy o cudzoziemcach ). W wymienionych przypadkach wniosek o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy składa nie cudzoziemiec, który zezwolenie ma uzyskać (przebywa bowiem za granicą), ale jednostka przyjmująca (art. 3 pkt 5b ustawy o cudzoziemcach - podmiot na terytorium RP, do którego przenoszony jest cudzoziemiec jako pracownik), która w dodatku jest jedyną stroną postępowania (art. 139k ust. 1 oraz art. 139k ust. 1 w zw. z art. 139u ustawy o cudzoziemcach ). W przypadku uzyskania na wniosek jednostki przyjmującej zezwolenia na pobyt czasowy cudzoziemiec, który przebywa za granicą, powinien wystąpić do konsula o wydanie wizy w celu realizacji zezwolenia na pobyt czasowy w celu wykonywania pracy w ramach przeniesienia wewnątrz przedsiębiorstwa (art. 60 ust. 1 pkt 24a ustawy o cudzoziemcach), i w przypadku wjazdu na terytorium RP na ww. wizie, powinien wystąpić do wojewody o wydanie karty pobytu dokumentującej uzyskane zezwolenie na pobyt czasowy (art. 229 ust. 4 pkt 1b ustawy o cudzoziemcach ). Ponadto, wyłączenie obowiązku złożenia wniosku w postaci elektronicznej za pośrednictwem MOS obejmuje również: zezwolenie na pobyt czasowy w celu połączenia się z rodziną (art. 159 ust. 1 ustawy o cudzoziemcach ) oraz rodzaje zezwolenia na pobyt czasowy, uregulowane w art. 160 pkt 1, 3, 4 oraz 6 ustawy o cudzoziemcach , przeznaczone dla zapewnienia możliwości prowadzenia przez cudzoziemca życia rodzinnego w określonych przypadkach z obywatelem polskim, obywatelem innego niż Polska Państwa Członkowskiego Unii Europejskiej (UE), państwa Europejskiego Stowarzyszenia Wolnego Handlu (EFTA) – strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym lub Konfederacji Szwajcarskiej, lub z uprawnionym obywatelem Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej (będącym beneficjentem, gdy cudzoziemiec, który ma uzyskać zezwolenie na pobyt czasowy, przebywa poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej. Wówczas o udzielenie ww. zezwolenia występuje osoba, do której przyszły beneficjent zezwolenia na pobyt czasowy ma dołączyć jako członek rodziny. W takim przypadku osoba, której udzielone zostanie zezwolenie na pobyt czasowy, również powinna wystąpić do konsula o wydanie wizy w celu realizacji zezwolenia na pobyt czasowy w celu łączenia rodzin (tj. w celu połączenia się z rodziną; art. 60 ust. 1 pkt 24 ustawy o cudzoziemcach ) lub wizy w celu realizacji zezwolenia na pobyt czasowy, o którym mowa w art. 160 pkt 1, 3, 4 lub 6 (art. 60 ust. 1 pkt 24b ustawy o cudzoziemcach ), i w przypadku przyjazdu na terytorium RP na podstawie ww. wizy, wystąpić do wojewody o wydanie karty pobytu dokumentującej uzyskane zezwolenie na pobyt czasowy (art. 229 ust. 4 pkt 1 lub pkt 1c ustawy o cudzoziemcach ). Wyłączenie obowiązku złożenia wniosku w postaci elektronicznej za pośrednictwem MOS wynika z faktu, że - jak wyjaśniono powyżej - inny niż przyszły beneficjent zezwolenia podmiot jest wyłącznie uprawniony do tego, aby złożyć stosowny wniosek o udzielenie zezwolenia. Zgodnie z projektem UD163 tryb składania wniosków w opisywanych sprawach zostanie uregulowany odpowiednio w art. 106k (zezwolenie, o którym mowa w art. 139a oraz art. 139o) oraz art. 106l (zezwolenie na pobyt czasowy w celu połączenia się z rodziną oraz zezwolenie na pobyt czasowy, o którym mowa w art. 160 pkt 1, 3, 4 lub 6 ustawy o cudzoziemcach ). Wskazany tryb będzie zakładał postać papierową wniosku jednostki przyjmującej lub osoby, do której cudzoziemiec dołącza. Jednocześnie należy wskazać, że obowiązek złożenia wniosku w postaci elektronicznej za pośrednictwem MOS będzie bez wyjątku dotyczył wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt stały oraz wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE. Przedmiotowe wnioski można bowiem złożyć tylko w trakcie pobytu cudzoziemca na terytorium RP. W ich składaniu nie pośredniczą żadne inne podmioty. W przypadku wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt stały obowiązek jego złożenia w postaci elektronicznej za pośrednictwem MOS będzie przewidywał przyszły przepis art. 203c ustawy o cudzoziemcach . Analogicznie jak w przypadku postępowania w sprawie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy, przyszły przepis art. 203e ustawy o cudzoziemcach będzie przewidywał obowiązek dla wojewody do wezwania cudzoziemca w toku postępowania w sprawie udzielenia zezwolenia na pobyt stały do osobistego stawiennictwa w urzędzie wojewódzkim w celu przedstawienia ważnego dokumentu podróży lub innego dokumentu potwierdzającego tożsamość, złożenia odcisków linii papilarnych oraz złożenia wzoru podpisu. W przypadku wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE obowiązek jego złożenia w postaci elektronicznej za pośrednictwem MOS przewidywać będzie przyszły przepis art. 219c ustawy o cudzoziemcach . Natomiast przyszły przepis art. 219e ustawy o cudzoziemcach ustanowi obowiązek wojewody wezwania cudzoziemca w toku postępowania w sprawie udzielenia zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE do osobistego stawiennictwa w urzędzie wojewódzkim w celu przedstawienia ważnego dokumentu podróży lub innego dokumentu potwierdzającego tożsamość, przedstawienia aktualnego tytułu prawnego do zajmowania lokalu mieszkalnego, w którym cudzoziemiec będzie przebywał, do złożenia odcisków linii papilarnych oraz do złożenia wzoru podpisu. Powyższe oznacza, podobnie jak ma to miejsce w przypadku zezwolenia na pobyt czasowy, że osobisty kontakt przedstawiciela urzędu wojewódzkiego z cudzoziemcem ubiegającym się o udzielenie zezwolenia na pobyt stały lub zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE nie zostanie zniesiony. Jedynie czas ww. kontaktu z chwili złożenia wniosku zostanie przeniesiony już na datę wyznaczoną przez wojewodę. Należy wyjaśnić, że wprowadzenie obowiązku składania przez cudzoziemców określonych wniosków w postaci elektronicznej za pośrednictwem MOS ma na celu zmniejszenie obciążeń dla wojewodów, związanych z przyjmowaniem wniosków w postaci papierowej, i w konsekwencji usprawnienie postępowań inicjowanych tymi wnioskami. Stanowi krok w kierunku cyfryzacji procesu legalizacji pobytu cudzoziemców na terytorium RP, zapowiedzianej w dokumencie pt. „Odzyskać kontrolę. Zapewnić bezpieczeństwo” Kompleksowa i odpowiedzialna strategia migracyjna Polski na lata 2025 – 2030” [3] , stanowiącym załącznik do uchwały nr 120 Rady Ministrów z dnia 15 października 2024 r. (str. 16 – 17, str. 24). W kontekście powyższych wyjaśnień wymaga podkreślenia, że projekt UD163 nie wprowadza żadnych zmian w materialnoprawnych warunkach łączenia rodzin, określonych w art. 159 ustawy o cudzoziemcach . Natomiast w związku z faktem, że ww. projekt wprowadza – jak wyjaśniono powyżej – obowiązek złożenia wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy w postaci elektronicznej za pośrednictwem MOS, któremu to obowiązkowi nie będzie podlegał m.in. wniosek o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy w celu połączenia się z rodziną (wyłączenie znajdzie się w przyszłym przepisie art. 106j ustawy o cudzoziemcach ), zaistniała potrzeba odrębnego uregulowania trybu składania przedmiotowego wniosku w przypadku, gdy cudzoziemiec, który ma je uzyskać, przebywa poza terytorium RP, i w konsekwencji wniosek musi być złożony przez osobę, do której ma dołączyć. Wskazana, szczególna regulacja będzie ujęta w przyszłym przepisie art. 106l ustawy o cudzoziemcach , który będzie przewidywał odrębny, bardziej dostosowany do istoty przedmiotowego zezwolenia, urzędowy formularz wniosku (jego wzór zostanie określony przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych, w drodze rozporządzenia, na podstawie przyszłego przepisu art. 107 ust. 1 pkt 4 ustawy o cudzoziemcach ). Osoba uprawniona do złożenia wniosku zostanie określona zbiorczo w przyszłym przepisie art. 3 pkt 2a ustawy o cudzoziemcach jako „członek rodziny rozdzielonej”. Wskazany przepis prawa w podstawowej warstwie treściowej będzie wzorowany na rozwiązaniach przewidzianych w art. 2 lit. d dyrektywy Rady 2003/86/WE z dnia 22 września 2003 r. w sprawie prawa do łączenia rodzin [4] , która została wdrożona do polskiego porządku prawnego poprzez instytucję zezwolenia na pobyt czasowy w celu połączenia się z rodziną (art. 159 ustawy o cudzoziemcach ). Należy również podkreślić, że takie rozwiązanie pozytywnie wpłynie na rzetelność weryfikacji cudzoziemca pod względem bezpieczeństwa państwa. Z kolei w nawiązaniu do kwestii pouczenia migranta, przebywającego nielegalnie na terytorium Polski, o obowiązku niezwłocznego powrotu, uprzejmie informuję, że projekt UD163 dokonuje wprowadzenia instytucji pouczenia przez organ Straży Granicznej (SG) cudzoziemca o obowiązku niezwłocznego wyjazdu na terytorium państwa, do którego cudzoziemiec udaje się, w sytuacji, gdy względem tego cudzoziemca została już wydana decyzja nakazującą powrót przez organ innego państwa stosującego dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/115/WE z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie wspólnych norm i procedur stosowanych przez państwa członkowskie w odniesieniu do powrotów nielegalnie przebywających obywateli państw trzecich [5] . Powyższe będzie miało zastosowanie, gdy pobyt cudzoziemca w Polsce będzie związany z wykonaniem wskazanej decyzji, a nie zachodzą wobec cudzoziemca względy obronności lub bezpieczeństwa państwa lub ochrony bezpieczeństwa i porządku publicznego lub nie sprzeciwia się temu interes RP, oraz gdy nie postępuje on wbrew uprzedniemu pouczeniu o obowiązku niezwłocznego wyjazdu do państwa powrotu. W obecnym stanie prawnym organy SG mają obowiązek wszczęcia postępowania o zobowiązanie cudzoziemca do powrotu, powielając w ten sposób czynności uprzednio podjęte przez organ innego państwa członkowskiego, stosującego ww. dyrektywę 2008/115/WE. Odnosząc się do kolejnych zagadnień podniesionych przez Pana Posła, należy wskazać, że projekt UD163 przewiduje zmiany w przepisach ustawy o cudzoziemcach , z których wynikać będzie obowiązek składania do wojewodów wniosków o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy, zezwolenia na pobyt stały oraz zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE w postaci elektronicznej z wykorzystaniem usługi online – za pośrednictwem MOS, który będzie prowadzony w systemie teleinformatycznym przez Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców (UdSC). Przepisy ustrojowe dotyczące MOS znajdą się w nowym Dziale VIA ustawy o cudzoziemcach – art. 225a – art. 225i). Obowiązek złożenia przez cudzoziemca wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy w postaci elektronicznej, za pośrednictwem MOS, będzie przewidywał przyszły przepis art. 106c ustawy o cudzoziemcach . Ustanowienie zasady składania wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy w postaci elektronicznej, za pośrednictwem MOS, nie powoduje, iż wojewoda prowadzący postępowanie w tej sprawie utraci możliwość bezpośredniego kontaktu z cudzoziemcem. Przyszły przepis art. 106e ust. 1 ustawy o cudzoziemcach będzie przewidywał obowiązek wezwania cudzoziemca, już w toku postępowania, do osobistego stawiennictwa w urzędzie wojewódzkim w celu przedstawienia ważnego dokumentu podróży lub innego dokumentu potwierdzającego tożsamość, złożenia odcisków linii papilarnych oraz złożenia wzoru podpisu. Tym samym osobisty kontakt urzędu wojewódzkiego z cudzoziemcem ubiegającym się o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy nie zostanie zniesiony. Jedynie czas tego kontaktu z chwili złożenia wniosku zostanie przeniesiony już na datę wyznaczoną przez wojewodę. Przechodząc do zagadnień związanych z pobytem migrantów w Polsce, uprzejmie informuję, że czynności podejmowane wobec cudzoziemców po przyjęciu do Polski wynikają z przepisów ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej [6] oraz ustawy o cudzoziemcach . Po przyjęciu cudzoziemców do Polski realizowane są procedury administracyjne, zależne od konkretnej sytuacji prawno-pobytowej cudzoziemca. Po przeprowadzeniu czynności, cudzoziemców najczęściej kieruje się do ośrodka recepcyjnego, pozostającego w strukturach UdSC. Szef UdSC zapewnia pomoc socjalną oraz opiekę medyczną na podstawie przepisów ustawy o ochronie , w przypadkach: cudzoziemców ubiegających się o udzielenie ochrony międzynarodowej na terytorium RP, cudzoziemców objętych ochroną czasową, którym zostało wydane zaświadczenie Szefa UdSC o korzystaniu z ochrony czasowej na terytorium RP, o którym mowa w art. 110 ust. 5 ustawy o ochronie. Wszyscy mieszkańcy ośrodków są zobligowani do przestrzegania norm prawnych obowiązujących na terytorium RP, a także regulaminu pobytu w ośrodkach dla cudzoziemców, wprowadzonego w życie rozporządzeniem Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 23 października 2015 r. w sprawie regulaminu pobytu w ośrodku dla cudzoziemców [7] . Obecnie Szef UdsC prowadzi 9 ośrodków dla cudzoziemców. Według stanu na 31 października 2024 r. zdolność kwaterunkowa ośrodków UdSC wynosiła 1525 miejsc, zakwaterowanych było 887 osób. W odniesieniu do cudzoziemców przekazywanych z innych Państw Członkowskich UE, którym UdSC udziela pomocy socjalnej i opieki medycznej, należy podkreślić, że w 2024 r. są to wyłącznie cudzoziemcy przekazywani w ramach procedury ustanowionej poprzez rozporządzenie Dublin III [8] . Wskazani cudzoziemcy są kierowani do ośrodka recepcyjnego w Podkowie Leśnej-Dębaku, z którego, po zakończeniu procedury epidemiologicznej, cudzoziemcy przenoszeni są do innych ośrodków pobytowych. Natomiast, w sytuacji, gdy w sprawie zachodzą ściśle określone okoliczności wynikające wprost z przepisów ustawy o ochronie , osoba może zostać zatrzymana, a następnie umieszczona w strzeżonym ośrodku lub w areszcie dla cudzoziemców. Postanowienie w ww. sprawie wydaje sąd na wniosek organu SG. Straż Graniczna administruje obecnie 6 strzeżonymi ośrodkami dla cudzoziemców. Zdolność kwaterunkowa obiektów detencji administrowanych przez SG na 2 grudnia 2024 r. wynosiła 906 miejsc (706 w oddziałach męskich i 200 w ośrodku o profilu rodzinnym) [9] . Z uwagi na zróżnicowany status pobytowo-prawny przekazywanych cudzoziemców oraz charakter procedur administracyjnych związanych z ww. statusem, nie jest możliwe określenie jednostkowych kosztów pokrywanych z budżetu państwa, odnoszących się do pobytu w Polsce migrantów przekazanych przez inne państwa. Średni koszt utrzymania cudzoziemca pozostającego pod opieką Szefa UdSC, wynosi około 49 zł dziennie na 1 osobę i około 1 500 zł miesięcznie na 1 osobę. Podany koszt utrzymania cudzoziemców odnosi się do wszystkich cudzoziemców znajdujących się pod opieką Szefa UdSC, w tym również do osób przekazywanych w ramach procedury dublińskiej. Nie jest możliwe natomiast określenie miesięcznego kosztu utrzymania jednej osoby umieszczonej w ośrodku strzeżonym administrowanym przez SG. Tak zwana dzienna stawka żywieniowa została określona w rozporządzeniu Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 24 kwietnia 2015 r. w sprawie strzeżonych ośrodków i aresztów dla cudzoziemców [10] i wynosi 18,75 zł dla osób do ukończenia 18. roku życia oraz chorych, kobiet w ciąży i kobiet karmiących, a 16,25 zł dla pozostałych cudzoziemców umieszczonych w ośrodkach. Inne koszty mają charakter zmienny i wynikają z indywidualnej sytuacji dotyczącej cudzoziemca (np. odzież czy opieka medyczna). Uśredniony miesięczny koszt utrzymania wszystkich ośrodków strzeżonych administrowanych przez SG w tym media, usługi komunalne, remonty, naprawy obiektów, sprzątanie, środki czystości, podatki, czynsze (bez kosztów utrzymania cudzoziemców) wyniósł w 2023 r. około 943 tys. zł. Z kolei odnosząc się do wnioskowanych przez Pana Posła danych, uprzejmie informuję, że w okresie od 13 grudnia 2023 r. do 18 grudnia 2024 r. odnotowano 30 644 próby nielegalnego przekroczenia granicy polsko-białoruskiej. W okresie od 1 stycznia do 15 grudnia 2024 r. przekazano z Niemiec do Polski 321 osób na podstawie przepisów rozporządzenie Dublin III. Ponadto, 357 osób zostało przekazanych na podstawie Porozumienia między Rządami państw grupy Schengen i Rządem Rzeczypospolitej Polskiej o przyjmowaniu osób przebywających bez zezwolenia z dnia 29 marca 1991 r. (tj. w ramach umowy o readmisji). Z poważaniem z up. Maciej Duszczyk Podsekretarz Stanu Ministerstwo Spraw Wewnętrznych i Administracji [1] Według stanu na 19 grudnia 2024 r. [2] Dz. U. z 2024 r. poz. 769, z późn. zm. [3] Dalej: „Strategia migracyjna”. [4] Dz. Urz. UE L Nr 251, str. 12, z późn. zm. [5] Dz. Urz. UE L Nr 348, str. 98, z późn. zm. [6] Dz. U. z 2023 r. poz. 1504, z późn. zm., dalej: „ustawa o ochronie”. [7] Dz. U. poz. 1828. [8] Tj. rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 604/2013 z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie ustanowienia kryteriów i mechanizmów ustalania państwa członkowskiego odpowiedzialnego za rozpatrzenie wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej złożonego w jednym z państw członkowskich przez obywatela państwa trzeciego lub bezpaństwowca (Dz. Urz. UE L Nr 180, str. 31) , dalej: „rozporządzenie Dublin III” [9] Na 2 grudnia 2024 r. zajętych było 590 miejsc. [10] Dz. U. z 2023 r. poz. 719.

03Powiązane

Inne pytania: Adam Andruszkiewicz

Komentarze do interpelacji

Wymagane zalogowanie. Zaloguj się, aby skomentować.
Ładowanie