Sejm przyjmuje poprawkę do ustawy o wspólnym pożyciu

To głosowanie dotyczyło jednej z poprawek zgłoszonych podczas ostatniego, decydującego czytania ustawy, która ma dać parom żyjącym razem bez ślubu możliwość podpisania formalnej umowy o wspólnym pożyciu. Dzięki takiej umowie partnerzy zyskają prawa zbliżone do małżeńskich - między innymi prawo do renty rodzinnej po śmierci drugiej osoby oraz zwolnienie z podatku od spadku. Posłowie zdecydowali, że ta konkretna poprawka (nr 54) wejdzie do ostatecznego tekstu ustawy, którą Sejm uchwalił jeszcze tego samego dnia, 29 maja 2026 r.

Materiały dostępne do tej analizy nie zawierają treści samej poprawki nr 54 - nie da się dokładnie wskazać, którego konkretnie zapisu projektu dotyczyła.

Wiadomo natomiast, że była częścią ustawy „wprowadzającej”, czyli tej części pakietu, która dostosowuje inne obowiązujące przepisy (np. prawo zamówień publicznych) do nowej instytucji umowy o wspólnym pożyciu.

Projekt bazowy wniosła Rada Ministrów. Z dostępnych danych nie wynika, kto konkretnie zgłosił poprawkę nr 54 - sprawozdanie przygotowała sejmowa Komisja Nadzwyczajna do spraw tych projektów.

Nie wiadomo, co dokładnie zmieniała ta poprawka względem wcześniejszej wersji projektu. Cały pakiet ustaw, którego jest częścią, dotyczy par żyjących razem bez ślubu - w tym par jednopłciowych, które nie mogą zawrzeć małżeństwa - a także żołnierzy i funkcjonariuszy służb, których partnerzy zyskają dostęp do świadczeń rodzinnych zarezerwowanych dotąd dla małżonków.

Wynik był stosunkowo bliski: 228 głosów za, 199 przeciw, nikt się nie wstrzymał. Za głosowały niemal jednolicie kluby KO (153 za, 0 przeciw), Polska2050 (10:0), Centrum (14:0) i Lewica (19:0), a w PSL-TD większość również poparła poprawkę (24 za, 6 przeciw). Przeciw byli niemal w komplecie posłowie PiS (172 głosy) i Konfederacji (12 głosów), a także mniejsze kluby Demokracja i Konfederacja KP (po 3 głosy przeciw). Wśród niezrzeszonych głosy podzieliły się niemal po równo (4 za, 3 przeciw).

Przyjęcie tej poprawki oznacza, że jej treść trafiła do ostatecznego tekstu ustawy wprowadzającej, uchwalonej jeszcze tego samego dnia. Ustawa trafiła później do Senatu (25 czerwca 2026 r.), a 26 czerwca 2026 r. przekazano ją Prezydentowi do podpisu.

Głosowanie odbyło się podczas trzeciego czytania, tuż przed ostatecznym uchwaleniem ustawy 29 maja 2026 r. Był to jeden z wielu głosów nad poprawkami zgłoszonymi na tym etapie prac.

Wynik 228:199 pokazuje, że cały pakiet ustaw budził wyraźny podział polityczny - klub PiS i Konfederacja głosowały niemal w komplecie przeciw, podczas gdy koalicja rządząca (KO, Polska2050, Lewica, Centrum, większość PSL-TD) głosowała za. Spór dotyczy samej idei prawnego uznania par żyjących bez ślubu: Sąd Najwyższy w swojej opinii do projektu podtrzymał negatywne stanowisko, powołując się na konstytucyjną definicję małżeństwa jako związku kobiety i mężczyzny, natomiast Amnesty International oceniło projekt jako niewystarczający, bo nie daje parom jednopłciowym pełnego równouprawnienia (m.in. brak dziedziczenia ustawowego czy prawa do wspólnego wychowywania dzieci partnera).

Widoczne jest częściowe pęknięcie w klubie PSL-TD - 24 posłów poparło poprawkę, ale aż 6 zagłosowało przeciw, co odróżnia ten klub od jednolitych KO, Polska2050, Centrum czy Lewicy. Podobny rozdźwięk widać wśród posłów niezrzeszonych (4 za, 3 przeciw).