Sejm nie zażąda od Ukrainy zmiany nazwy oddziału

Posłowie głosowali nad jedną z poprawek (tzw. wnioskiem mniejszości) do uchwały czczącej pamięć Polaków zamordowanych przez ukraińskich nacjonalistów na Wołyniu, w Galicji i Małopolsce Wschodniej. Poprawka, zgłoszona przez posła Tomasza Zielińskiego, miała dopisać do tekstu uchwały żądanie, by prezydent Ukrainy zmienił nazwę ważnej jednostki wojskowej nawiązującą do tradycji Ukraińskiej Powstańczej Armii (UPA). Sejm odrzucił tę poprawkę stosunkiem głosów 202 do 232 - ostateczny tekst uchwały, który i tak został przyjęty, takiego żądania nie zawiera.

• Poprawka proponowała dopisać do uchwały zdanie, w którym Sejm żąda od prezydenta Ukrainy zmiany nazwy jednostki wojskowej odwołującej się do tradycji UPA - taki zapis nie trafił do ostatecznego tekstu.
• Przyjęta wersja uchwały ogranicza się do oddania hołdu ofiarom, wsparcia dla ekshumacji i godnych pochówków oraz apelu o edukację historyczną - bez formułowania bieżącego żądania politycznego wobec władz Ukrainy.
• Odrzucenie poprawki oznacza, że tekst pozostał w wersji zaproponowanej przez komisję, bez dodatkowego, bardziej stanowczego sformułowania pod adresem Kijowa.

Poprawkę zgłosił poseł Tomasz Zieliński, korzystając z prawa do wniosku mniejszości po pierwszym czytaniu projektów w Komisji Spraw Zagranicznych.

Ta konkretna poprawka nie dotyczy praw ani obowiązków zwykłych obywateli - to spór o dokładne brzmienie symbolicznego dokumentu, a nie regulacja wpływająca na czyjeś portfele czy formalności. Jeśli masz rodzinę pochodzącą z Wołynia, Galicji lub Małopolski Wschodniej: cała uchwała czcząca pamięć ofiar i tak została przyjęta, tyle że bez dodatkowego zdania żądającego od Ukrainy zmiany nazwy jednostki wojskowej. Jeśli interesujesz się relacjami polsko-ukraińskimi, wynik pokazuje, że większość Sejmu nie chciała łączyć hołdu dla ofiar z bieżącym żądaniem politycznym wobec władz Ukrainy, obawiając się zaostrzenia napięć dyplomatycznych w czasie wojny z Rosją. Dokument nie podaje żadnych szacunków liczbowych, bo nie ma tu wymiaru finansowego ani administracyjnego.

Wynik był bardzo bliski remisu: 202 za, 232 przeciw, 6 wstrzymujących się. Za poprawką głosowali niemal jednolicie PiS (178 za, 1 wstrzymanie) i Konfederacja (14 za), a także mniejsze kluby Konfederacja KP (3 za) i Demokracja (3 za). Przeciw byli niemal wszyscy posłowie koalicji rządzącej: KO (152 przeciw), PSL-Trzecia Droga (30 przeciw), Lewica (20 przeciw), Centrum (14 przeciw) i Polska2050 (13 przeciw). Osobno zachował się klub Razem, który w całości (4 głosy) wstrzymał się od głosu, nie chcąc ani poprzeć żądania wobec Ukrainy, ani zagłosować wprost przeciw. Podział pokrywa się niemal dokładnie z osią rząd-opozycja, a nie z oceną samej zbrodni wołyńskiej.

To uchwała, nie ustawa, więc nie ma tu Oceny Skutków Regulacji ani kosztów budżetowych do rozliczenia. Praktyczny skutek odrzucenia poprawki jest głównie dyplomatyczny: Sejm w przyjętej uchwale oddaje hołd ofiarom ludobójstwa wołyńskiego, ale nie formułuje formalnego żądania wobec prezydenta Ukrainy w sprawie nazwy jednostki wojskowej. Dla instytucji zajmujących się poszukiwaniami i ekshumacjami ofiar uchwała ma znaczenie głównie symboliczne - potwierdza poparcie Sejmu dla kontynuowania tych prac, ale nie wiąże się z żadnym nowym obowiązkiem prawnym ani finansowym.

Głosowanie odbyło się w drugim czytaniu, tuż przed głosowaniem nad całością uchwały, którą Sejm ostatecznie przyjął 17 lipca 2026 r.

Spór dotyczył tego, czy uchwała historyczna powinna zawierać bieżące żądanie polityczne wobec Ukrainy. PiS i Konfederacja chciały, by Sejm formalnie zażądał od prezydenta Ukrainy zmiany nazwy jednostki wojskowej odwołującej się do UPA. Kluby koalicji rządzącej (KO, Polska2050, PSL-TD, Lewica, Centrum) uznały, że łączenie hołdu dla ofiar z bieżącym żądaniem dyplomatycznym mogłoby zaszkodzić relacjom z Ukrainą w czasie wojny z Rosją, i głosowały przeciw. Obie strony zgadzały się natomiast co do samej istoty uchwały - uznania zbrodni na Wołyniu za ludobójstwo i oddania hołdu ofiarom.

Wśród posłów niezrzeszonych nie było jednomyślności: 4 zagłosowało za poprawką, 3 przeciw, a 1 wstrzymał się - jedyny wyraźny przykład rozłamu w głosowaniu, które poza tym przebiegało ściśle wzdłuż podziału na koalicję rządzącą i opozycję.