40 poprawek do ustawy o wspólnym pożyciu odrzucone

Posłowie głosowali nad pakietem kilkudziesięciu poprawek (numery 1-3, 6, 8-10, 13, 16-35, 37 i 40) zgłoszonych do sprawozdania komisji nadzwyczajnej pracującej nad rządowym projektem ustawy o statusie osoby najbliższej w związku i umowie o wspólnym pożyciu. Ta ustawa daje parom, które nie wzięły ślubu - w tym parom jednopłciowym, które w Polsce w ogóle nie mogą zawrzeć żadnego formalnego związku - możliwość podpisania u notariusza umowy potwierdzającej, że są dla siebie osobami najbliższymi. Poprawki miały zmienić tekst zaakceptowany wcześniej przez komisję, ale zostały odrzucone niemal jednogłośnie. W efekcie do ostatecznego głosowania nad całą ustawą trafiła wersja rekomendowana przez komisję, bez zmian proponowanych w tych poprawkach.

Dokładna treść poszczególnych poprawek (łącznie około 30 punktów) nie jest dostępna w materiałach, na których opiera się ta analiza - wiadomo tylko, że dotyczyły one fragmentów tekstu ustawy przyjętego wcześniej przez komisję nadzwyczajną. Ponieważ Sejm je odrzucił, projekt idzie dalej w brzmieniu zaproponowanym przez komisję - bez modyfikacji, które chcieli wprowadzić autorzy tych poprawek.

Z dostępnych danych nie wynika, którzy posłowie lub które kluby konkretnie zgłosili te poprawki na etapie prac komisji nadzwyczajnej nad projektem - dokumenty przekazane do analizy tego nie precyzują.

Skoro poprawki zostały odrzucone, dla obywateli nic się w tym momencie nie zmienia względem wersji ustawy przyjętej przez komisję - czyli tej, która daje parom bez ślubu (także parom jednopłciowym) możliwość zawarcia u notariusza umowy o wspólnym pożyciu, zwolnienie z podatku od darowizn między partnerami i ułatwienia w potwierdzaniu bycia dla siebie osobą najbliższą, np. w szpitalu. Dokument nie pozwala jednak stwierdzić, co konkretnie chcieli zmienić autorzy odrzuconych poprawek, więc nie da się ocenić, jaka szansa lub ograniczenie dla obywateli zostały w ten sposób odrzucone.

Wynik był bardzo jednostronny: 11 głosów za, 418 przeciw, nikt się nie wstrzymał. Za odrzuceniem tekstu komisji głosowały tylko pojedyncze osoby: 3 posłów KO (na 154 obecnych w klubie), 2 posłów Lewicy (na 20), 2 posłów niezrzeszonych oraz cały czteroosobowy klub Razem, który głosował za w komplecie. Pozostałe kluby - PiS (175 głosów), PSL-TD (30), Polska2050 (10), Konfederacja (12), Konfederacja Korony Polskiej (3), Centrum (12) i Demokracja (3) - głosowały przeciwko w komplecie, podobnie jak zdecydowana większość KO i Lewicy. To pokazuje, że poprawki nie miały poparcia żadnego dużego klubu i przepadły z ogromną przewagą głosów.

Odrzucenie poprawek oznacza, że dalsze prace nad ustawą - łącznie z ostatecznym uchwaleniem tego samego dnia (29 maja 2026 r.) - toczyły się na podstawie tekstu w brzmieniu zaproponowanym przez komisję, a nie w wersji zmienionej przez te poprawki. Jakie konkretnie zmiany w skutkach dla obywateli przepadły wraz z odrzuceniem poprawek, nie da się ustalić bez dostępu do ich treści.

To głosowanie odbyło się na etapie trzeciego czytania projektu, tuż przed jego ostatecznym uchwaleniem przez Sejm. Ustawa trafiła później do Senatu (stanowisko z 25 czerwca 2026 r.), a 26 czerwca 2026 r. została przekazana Prezydentowi do podpisu.

Widać wyraźne odstępstwa od linii dużych klubów: w KO tylko 3 z ponad 150 głosujących posłów poparło poprawki, a w Lewicy - 2 z 20. Jednocześnie cały klub Razem (4 osoby) głosował jednomyślnie za, co odróżnia go od reszty lewej strony sceny politycznej. To sugeruje, że za odrzuconymi poprawkami stały głównie pojedyncze, bardziej progresywne głosy w większych klubach oraz w komplecie mniejszy klub Razem, a nie oficjalna linia którejkolwiek dużej partii.