Opieka sąsiedzka: sąsiad opiekunem po szkoleniu

Zmiana dotyczy przede wszystkim osób starszych, chorych i niesamodzielnych korzystających z pomocy w domu finansowanej przez gminę, a także ich rodzin. Jeśli masz w rodzinie osobę starszą lub niesamodzielną objętą taką pomocą – nowe przepisy jasno określają, kto może się nią zajmować, co ma ograniczyć przypadkowość doboru opiekuna i podnieść jakość opieki. Jeśli sam pomagasz sąsiadowi w ramach usług sąsiedzkich, musisz w ciągu 3 miesięcy od wejścia przepisów w życie ukończyć szkolenie z pierwszej pomocy, a w ciągu miesiąca złożyć oświadczenie o zdolności do opieki. Dotyczy to również pracowników firm i instytucji świadczących usługi opiekuńcze – będą teraz podlegać kontroli jakości ze strony gminy. Dokument nie podaje, ilu dokładnie opiekunów sąsiedzkich czy podopiecznych obejmie ta zmiana.

Wynik jest jednoznaczny: 235 głosów za, 21 przeciw i aż 180 wstrzymujących się. Za ustawą głosowały niemal jednomyślnie kluby koalicji rządzącej: KO (152 za, 0 przeciw), PSL-TD (27 za), Lewica (20 za), Polska2050 (14 za) i Centrum (14 za). Cały klub PiS – 176 posłów – wstrzymał się od głosu, nie opowiadając się ani za, ani przeciw ustawie (tylko 1 poseł PiS zagłosował przeciw). Przeciw byli głównie posłowie Konfederacji (15 głosów) i Konfederacji Korony Polskiej (3 głosy).

Dostępny kontekst nie zawiera Oceny Skutków Regulacji (OSR) z oszacowaniem kosztów wdrożenia, dlatego skutki opisujemy jakościowo. Osoby starsze i niesamodzielne korzystające z pomocy w domu zyskują jaśniejsze zasady doboru opiekuna, co ma zmniejszyć ryzyko powierzenia opieki osobie nieprzygotowanej. Gminy dostają nowy obowiązek – muszą kontrolować jakość opieki świadczonej w domach podopiecznych, co oznacza dodatkową pracę dla urzędów i ośrodków pomocy społecznej. Sąsiedzi świadczący pomoc muszą w ciągu 3 miesięcy przejść szkolenie z pierwszej pomocy i w ciągu miesiąca złożyć oświadczenie – bez tego nie będą mogli formalnie kontynuować takiej opieki. Ustawa została już uchwalona: 25 czerwca 2026 r. swoje stanowisko przedstawił Senat, a 26 czerwca 2026 r. trafiła do podpisu prezydenta.

To głosowanie nad całością projektu w trzecim czytaniu – ostatni krok w Sejmie przed przekazaniem ustawy dalej. Projekt rządowy wpłynął 7 maja 2026 r., przeszedł przez Komisję Polityki Społecznej i Rodziny, a po tym głosowaniu (11 czerwca 2026 r.) trafił do Senatu i do podpisu prezydenta.

Formalnie sporu w Sejmie było niewiele – przeciw ustawie było zaledwie 21 głosów. Uwagę zwraca jednak zachowanie PiS: cały klub (176 posłów) wstrzymał się od głosu zamiast poprzeć projekt lub zagłosować przeciw. To nietypowa pozycja – ani jawne poparcie, ani sprzeciw – którą można odczytać jako dystansowanie się od rządowego projektu bez otwartego blokowania zmian korzystnych dla seniorów i opiekunów.