Sejm przyjmuje poprawkę do podatku od zysków paliw

Poprawka wyszła z prac Komisji Finansów Publicznych, do której projekt trafił ponownie po drugim czytaniu 18 czerwca 2026 r. w celu przedstawienia dodatkowego sprawozdania. Sam projekt ustawy złożył rząd.

Cała ustawa, do której odnosi się ta poprawka, nie nakłada żadnych nowych obowiązków na zwykłych kierowców, gospodarstwa domowe ani małe stacje paliw — nic nie trzeba zgłaszać ani płacić. Nowy podatek obejmie wyłącznie duże rafinerie przetwarzające ropę naftową oraz firmy importujące paliwo na podstawie koncesji z zagranicą. Dokument nie precyzuje, w jakim stopniu konkretnie ta pojedyncza poprawka zmienia zakres opodatkowania względem wcześniejszej wersji projektu, więc nie ma podstaw, by szacować jej odrębny wpływ na skalę obciążenia branży poza tym, co wynika z całej ustawy. Praktyczna konsekwencja dla przeciętnego obywatela: żadna — koszt podatku może w teorii częściowo przełożyć się na ceny paliw na stacjach, ale dokument tego nie szacuje.

Wynik był wyraźnie podzielony politycznie: 235 głosów za, 198 przeciw i 1 wstrzymujący się, przy wymaganej większości zwykłej 199 głosów. Za poprawką głosowała niemal cała koalicja rządowa: KO (150 za, 1 wstrzymujący), PSL-TD (31 za), Lewica (19 za), Polska2050 (13 za), Centrum (13 za) i Razem (4 za). Przeciw byli niemal jednolicie posłowie opozycji: PiS (176 przeciw, 0 za), Konfederacja (14 przeciw, 1 za), Konfederacja KP (2 przeciw) i Demokracja (4 przeciw). Podział głosów pokrywa się z podziałem koalicja–opozycja, bez większych niespodzianek.

Dokument nie zawiera Oceny Skutków Regulacji ani szacunków dotyczących samej poprawki nr 2, więc nie można podać liczb dotyczących jej odrębnego wpływu na budżet czy na branżę paliwową. Praktyczny skutek tego głosowania jest proceduralny: przyjęcie poprawki oznacza, że jej treść weszła do ostatecznego tekstu ustawy, nad którym Sejm głosował w trzecim czytaniu tego samego dnia. Skutki finansowe samego podatku — 60 procent od nadzwyczajnych zysków rafinerii i importerów paliw za okres marzec–grudzień 2026 r. — opisane są w analizie bazowego projektu ustawy, a nie w tej konkretnej poprawce.

Głosowanie odbyło się na etapie trzeciego czytania, czyli ostatniego etapu prac nad ustawą w Sejmie, 19 czerwca 2026 r. Projekt wpłynął do Sejmu 16 czerwca, po pierwszym czytaniu trafił do komisji, a po drugim czytaniu (18 czerwca) został ponownie skierowany do komisji w celu przedstawienia dodatkowego sprawozdania — właśnie w nim znalazła się ta poprawka. Ustawa trafiła następnie do Senatu (stanowisko z 25 czerwca) i została ostatecznie uchwalona.

Dokument nie zawiera zapisu debaty, więc dokładne argumenty poszczególnych klubów nie są znane. Widoczny jest jednak wyraźny podział polityczny: cała koalicja rządowa głosowała za poprawką, a opozycja (PiS, Konfederacja, Konfederacja KP, Demokracja) niemal jednolicie przeciw. Taki układ głosów zwykle odzwierciedla szerszy spór o zasadność nakładania specjalnego, dodatkowego podatku na firmy paliwowe — zwolennicy podkreślają nadzwyczajny charakter zysków branży, przeciwnicy mogą postrzegać to jako dodatkowe obciążenie fiskalne dla przedsiębiorstw.

Dyscyplina głosowania w większości klubów była pełna — PiS, KO (poza 1 wstrzymującym się), Lewica, PSL-TD, Centrum, Razem i Demokracja głosowały jednolicie. Wyjątkiem jest Konfederacja, gdzie 1 poseł zagłosował za poprawką wbrew reszcie klubu głosującej przeciw (14 głosów). Wśród posłów niezrzeszonych głosy rozłożyły się 4 za i 2 przeciw, ale ta grupa z natury nie ma jednolitej linii głosowania.