Kara za mobbing rośnie do 6 pensji - krok bliżej ustawy

To głosowanie dotyczyło jednej z poprawek zgłoszonych do ustawy zmieniającej Kodeks pracy w części o mobbingu, dyskryminacji i molestowaniu w miejscu pracy - tuż przed ostatecznym uchwaleniem całej reformy. Poprawka nr 1 pochodziła z dodatkowego sprawozdania komisji przygotowanego po tym, jak drugie czytanie zostało przerwane i projekt wrócił do komisji w celu przedstawienia nowego sprawozdania. Dostępne dokumenty nie precyzują dokładnie, jakiego zapisu dotyczyła ta konkretna poprawka, ale głosowanie odbyło się w ramach finalizowania przepisów, które m.in. podnoszą minimalne odszkodowanie za mobbing do sześciokrotności pensji minimalnej i ułatwiają pracownikom dochodzenie swoich praw przed sądem. Poprawka przeszła zdecydowaną większością głosów, co otworzyło drogę do uchwalenia całej ustawy tego samego dnia.

Materiały źródłowe nie zawierają dokładnej treści poprawki nr 1 - wiadomo jedynie, że była to jedna z poprawek zgłoszonych po drugim czytaniu, którą komisja ponownie rozpatrzyła i zarekomendowała Sejmowi do przyjęcia. Jej uchwalenie nie zmieniło głównego kierunku reformy: pracownik nadal będzie mógł żądać zadośćuczynienia za mobbing w wysokości co najmniej sześciokrotności pensji minimalnej, a osoba dyskryminowana - co najmniej jednokrotności tej pensji.

Bazowy projekt złożył rząd. Poprawki na etapie prac sejmowych zgłaszają posłowie w Komisji Nadzwyczajnej do spraw zmian w kodyfikacjach. Z dostępnych danych nie wynika, kto konkretnie złożył poprawkę nr 1.

Ponieważ dokładna treść tej poprawki nie jest znana, nie można wskazać, co konkretnie zmieniła w porównaniu z wcześniejszą wersją projektu. Cała reforma, której poprawka jest częścią, dotyczy każdego zatrudnionego na umowie o pracę, który może paść ofiarą mobbingu, dyskryminacji lub molestowania - niezależnie od tego, czy sprawcą jest przełożony, kolega, podwładny, czy osoba z zewnątrz pracująca na terenie zakładu. Dotyczy też każdego pracodawcy zatrudniającego co najmniej 9 osób, który będzie musiał wprowadzić spisane zasady przeciwdziałania takim zachowaniom.

Wynik był zdecydowany: 252 głosy za, tylko 1 przeciw i aż 184 wstrzymujące się. Za poprawką głosowały niemal jednomyślnie: KO (149 za, 1 przeciw), Lewica (19 za), PSL-TD (31 za), Polska2050 (13 za), Konfederacja (15 za), Konfederacja KP (3 za), Centrum (14 za) i Demokracja (3 za). Zupełnie inaczej zachował się PiS - z obecnych 178 posłów aż 177 wstrzymało się od głosu, a tylko 1 zagłosował za. To wstrzymanie się, a nie sprzeciw, sugeruje, że klub nie chciał wprost blokować poprawki, ale też nie chciał firmować jej swoim poparciem.

Przyjęcie tej poprawki nie zmienia zasadniczo skutków całej reformy - utrzymuje kierunek wyznaczony przez projekt rządowy i uzgodnienia komisji. Praktyczny skutek głosowania jest taki, że prace nad ustawą mogły przejść do głosowania nad całością, które odbyło się tego samego dnia i zakończyło się uchwaleniem ustawy. Dokument nie zawiera osobnej Oceny Skutków Regulacji dla samej poprawki - jej wpływ finansowy należy oceniać łącznie ze skutkami całej ustawy, opisanymi w analizie druku bazowego.

Głosowanie odbyło się 19 czerwca 2026 r. w trzecim czytaniu, po tym jak drugie czytanie (11 czerwca 2026 r.) zakończyło się skierowaniem projektu z powrotem do komisji. Komisja przygotowała dodatkowe sprawozdanie (17 czerwca 2026 r.), a Sejm głosował nad zgłoszonymi poprawkami tuż przed głosowaniem nad całą ustawą, którą tego samego dnia uchwalono.

Choć samo głosowanie nad tą poprawką nie było sporne w sensie głosów za i przeciw, cała reforma budziła realne kontrowersje między etapami prac. Związki zawodowe (Forum Związków Zawodowych) chciały jeszcze wyższego minimalnego zadośćuczynienia za mobbing - proponowały dwunastokrotność pensji minimalnej zamiast sześciokrotności. Z drugiej strony organizacja pracodawców (Pracodawcy RP) i Krajowa Rada Sądownictwa krytykowały sztywne minimalne kwoty jako ograniczające możliwość dostosowania wyroku do realnej krzywdy, a Sąd Najwyższy i Krajowa Izba Radców Prawnych kwestionowały pomysł przenoszenia spraw o naruszenie dóbr osobistych pracownika do sądów rejonowych zamiast okręgowych.

Zwraca uwagę zachowanie PiS - zamiast głosować przeciw lub za, niemal cały klub (177 ze 178 obecnych) wstrzymał się od głosu, co jest nietypowe dla poprawki, która ostatecznie przeszła zdecydowaną większością. Zaskakujące jest też, że Konfederacja i Konfederacja KP, kluby zwykle sceptyczne wobec rozszerzania obowiązków pracodawców, w tym głosowaniu poparły poprawkę niemal w komplecie (18 głosów za, brak sprzeciwu).