Sejm zatwierdza wyższe odszkodowania za mobbing

Ponieważ nie znamy dokładnej treści poprawki nr 7, nie da się precyzyjnie wskazać, kogo różni ona od wcześniejszej wersji projektu. Wiadomo natomiast, że cała ustawa, której ta poprawka była elementem, dotyczy każdego pracownika, który doświadcza mobbingu lub dyskryminacji w pracy, oraz każdego pracodawcy zatrudniającego co najmniej 9 osób — on będzie musiał wprowadzić formalne procedury przeciwdziałania takim zachowaniom.

Wynik: 233 za, 19 przeciw, 181 wstrzymujących się. Za głosowały niemal jednomyślnie kluby koalicji rządzącej: KO (149 za, 0 przeciw), PSL-TD (31 za), Polska2050 (13 za), Lewica (18 za) i Centrum (14 za). PiS, największy klub w Sejmie, w komplecie wstrzymał się od głosu (176 głosów) — nie zablokował poprawki, ale i jej nie poparł. Przeciw byli głównie posłowie Konfederacji (14 przeciw, 1 wstrzymanie) oraz Konfederacji Korony Polskiej (3 przeciw). Wśród posłów niezrzeszonych głosy rozłożyły się: 4 za, 1 przeciw, 1 wstrzymanie.

Nie można precyzyjnie opisać skutków samej poprawki nr 7, bo jej treść nie jest dostępna w przetworzonych dokumentach. W efekcie całego pakietu zmian, którego była częścią, firmy będą musiały wdrożyć formalne procedury antymobbingowe, a pracownicy pokrzywdzeni mobbingiem lub dyskryminacją będą mogli liczyć na wyższe minimalne kwoty odszkodowań zasądzane przez sąd, bez konieczności pełnego udowodnienia krzywdy.

Głosowanie odbyło się w trzecim czytaniu, po tym jak ustawę po drugim czytaniu (11 czerwca 2026 r.) ponownie skierowano do komisji w celu przedstawienia sprawozdania. Dodatkowe sprawozdanie komisji przygotowano 17 czerwca 2026 r., a całą ustawę uchwalono 19 czerwca 2026 r.

Choć wynik głosowania (233 do 19) wygląda jednoznacznie, uwagę zwraca to, że największy klub opozycyjny — PiS — w komplecie wstrzymał się od głosu, zamiast głosować przeciw. Pasuje to do wcześniejszych, krytycznych opinii zgłoszonych do projektu: Sąd Najwyższy i Krajowa Rada Sądownictwa kwestionowały m.in. sztywne, ustawowe minimum zadośćuczynienia za mobbing (sześciokrotność pensji minimalnej) jako ograniczające swobodę oceny sądu, a organizacja pracodawców ostrzegała przed ryzykiem nadużyć przy szerokiej definicji mobbingu. Konfederacja była jedynym klubem głosującym wprost przeciwko.

Wśród posłów niezrzeszonych nie było jednolitego stanowiska: 4 głosowało za poprawką, 1 przeciw, a 1 wstrzymał się. W pozostałych klubach dyscyplina była wysoka — Konfederacja (14 przeciw, 1 wstrzymanie) i klub Demokracja (1 przeciw, 3 wstrzymania) głosowały niemal jednolicie, choć żaden z ich posłów nie poparł poprawki.