Odrzucono poprawkę do ustawy o dowozie na życzenie

To głosowanie dotyczyło jednej konkretnej poprawki zgłoszonej na ostatnim etapie prac nad ustawą, która pozwala gminom organizować przewóz „na życzenie” - czyli kurs, który trzeba zamówić wcześniej, a po pasażera przyjeżdża samochód osobowy zamiast pustego autobusu jeżdżącego według rozkładu, na który nikt nie czeka. Grupa posłów niezgadzających się z ustaleniami komisji zgłosiła własną propozycję zmiany, czyli wniosek mniejszości nr 23. Sejm go odrzucił (186 głosów za, 254 przeciw) - oznacza to, że w ustawie pozostała wersja wypracowana wcześniej przez komisję, a nie ta proponowana przez mniejszość. Tego samego dnia cała ustawa została ostatecznie uchwalona.

Ponieważ ta konkretna poprawka przepadła, w uchwalonej ustawie utrzymuje się wersja komisyjna projektu, która wprowadza następujące rozwiązania:

• Gminy zyskują możliwość uruchamiania przewozu „na życzenie” - pasażer zamawia kurs, a po niego przyjeżdża samochód osobowy zamiast jeżdżącego pusto autobusu.
• Do przejazdów na życzenie nie będą stosowane zwykłe ustawowe ulgi, na przykład dla uczniów czy emerytów - bo wniosek mniejszości, który mógł to zmienić, nie uzyskał poparcia Sejmu.

Samą ustawę wniósł rząd. Wniosek mniejszości zgłosiła grupa posłów w komisji, którzy nie zgodzili się z ostatecznym kształtem sprawozdania - z układu głosów (niemal jednogłośne poparcie klubu PiS) wynika, że inicjatywa wiązała się z tym klubem, choć dokumenty nie podają nazwisk wnioskodawców.

Dokument źródłowy nie precyzuje, co dokładnie chciała zmienić odrzucona poprawka, więc nie da się ocenić, co konkretnie by się zmieniło, gdyby przeszła. Można natomiast ocenić skutek jej odrzucenia: w mocy zostaje wersja ustawy bez modyfikacji zaproponowanej przez mniejszość komisji. Jeśli mieszkasz na wsi lub w małej miejscowości, do której dziś nie dojedziesz autobusem, bo linia się gminie nie opłaca - to ciebie dotyczy najbardziej: gmina będzie mogła uruchomić dla ciebie kurs na życzenie, ale bez zwykłych ulg ustawowych, np. dla uczniów czy emerytów. Dokument nie podaje, ilu mieszkańców gmin może z tego skorzystać.

Wynik był wyraźnie podzielony wzdłuż linii koalicja-opozycja: PiS głosował niemal jednogłośnie za przyjęciem poprawki (177 za, 0 przeciw), podobnie niewielki klub Razem (4 za, 0 przeciw). Przeciw byli wszyscy pozostali duzi gracze: KO (0 za, 151 przeciw), PSL-TD (0 za, 32 przeciw), Lewica (0 za, 21 przeciw), Konfederacja i Konfederacja Korony Polskiej (łącznie 0 za, 17 przeciw), Polska2050 (0 za, 14 przeciw) oraz Centrum (0 za, 14 przeciw). Ostatecznie 186 głosów za nie wystarczyło wobec wymaganej większości 255 głosów - poprawka przepadła stosunkiem 186:254.

Dokument nie zawiera w dostępnym kontekście Oceny Skutków Regulacji z konkretnymi kwotami dla tego etapu prac, więc nie da się podać kosztów w złotówkach. Praktyczny skutek tego głosowania jest jednak jasny: odrzucenie wniosku mniejszości oznacza, że w uchwalonej ustawie obowiązuje wersja komisyjna - gminy będą mogły organizować przewóz na życzenie, ale bez ustawowych ulg na takich kursach. Dla gmin oznacza to nowe narzędzie do obsługi mieszkańców tam, gdzie zwykłe linie autobusowe się nie opłacają; dla pasażerów korzystających z takich kursów - brak zniżek, do których są przyzwyczajeni na zwykłych liniach.

Głosowanie odbyło się podczas trzeciego czytania 17 lipca 2026 r., tego samego dnia, w którym Sejm ostatecznie uchwalił całą ustawę. Projekt wcześniej przeszedł dwa czytania i dwukrotnie wracał do komisji po zgłoszonych poprawkach.

Głosowanie pokazuje wyraźny podział polityczny: klub PiS niemal jednogłośnie poparł wniosek mniejszości, a wszystkie pozostałe kluby - koalicja rządząca oraz Konfederacja - głosowały przeciw. Dokumenty źródłowe nie precyzują merytorycznych argumentów żadnej ze stron, więc nie da się ustalić, o co dokładnie toczył się spór - wiadomo jedynie, że linia podziału pokrywała się z podziałem rząd-opozycja.

Największe kluby głosowały w pełni zdyscyplinowanie - PiS jednomyślnie za, KO, Polska2050, Lewica, PSL-TD, Centrum i Konfederacja jednomyślnie przeciw. Rozbicie widać tylko wśród posłów niezrzeszonych (3 za, 4 przeciw, 1 wstrzymujący się) oraz w małym kole Demokracja (2 za, 1 przeciw) - to jednak grupy z natury niepodlegające jednolitej dyscyplinie klubowej, a nie przykład złamania linii dużego klubu.