Poprawka do ustawy o transporcie zbiorowym odrzucona

Posłowie głosowali nad tzw. wnioskiem mniejszości nr 3 - to propozycja zmiany zgłoszona przez grupę posłów niezgadzających się z ostateczną wersją projektu ustawy o publicznym transporcie zbiorowym, wypracowaną wcześniej przez komisję infrastruktury i komisję samorządu terytorialnego. Sama ustawa, której dotyczy ten spór, wprowadza realną nowość: gminy, w których dziś nie opłaca się utrzymywać zwykłej linii autobusowej, będą mogły uruchomić przejazd na żądanie - zamawiasz kurs z wyprzedzeniem, a po ciebie przyjeżdża samochód osobowy zamiast pustego autobusu jeżdżącego według rozkładu, z którego nikt nie korzysta. Wniosek mniejszości miał zmienić coś w tej wersji projektu, zanim ustawa trafi do ostatecznego, trzeciego czytania. Sejm go jednak odrzucił stosunkiem głosów 189 do 242 - oznacza to, że do uchwalonej ustawy weszła wersja bez tej poprawki, czyli ta wypracowana przez większość komisji.

• Gminy zyskują możliwość uruchomienia przewozu na żądanie zamiast klasycznej linii autobusowej na trasach, które się nie opłacają.
• Pasażer zamawia taki przejazd wcześniej, zamiast czekać na autobus jeżdżący według rozkładu, którego nikt nie używa.
• Do przejazdu na żądanie nie będą stosowane zwykłe ustawowe zniżki, np. dla uczniów czy emerytów.
• Odrzucony wniosek mniejszości nr 3 nie wprowadza żadnej dodatkowej zmiany do tego mechanizmu - projekt idzie dalej w wersji wypracowanej przez większość komisji, bez poprawki mniejszości.

Wniosek mniejszości nr 3 zgłosiła grupa posłów w komisji infrastruktury oraz komisji samorządu terytorialnego, sprzeciwiająca się głównej wersji sprawozdania. Sądząc po układzie głosów - niemal jednomyślne poparcie klubu PiS - to najpewniej posłowie tego klubu byli autorami wniosku. Dokładna, szczegółowa motywacja nie wynika z dostępnych materiałów.

Ten konkretny głos dotyczy przede wszystkim tego, w jakim kształcie ustawa o transporcie trafi do ostatecznego uchwalenia - a to ma znaczenie dla mieszkańców wsi, małych miejscowości i terenów, z których ludzie się wyprowadzają, gdzie dziś nie ma sensownego dojazdu autobusem. Jeśli mieszkasz w takim miejscu, po wejściu ustawy w życie Twoja gmina będzie mogła zamiast pustego autobusu uruchomić przejazd na żądanie - zamawiany wcześniej samochód. Warto wiedzieć, że do takiego przejazdu nie zadziałają zwykłe ulgi ustawowe, więc jeśli jesteś uczniem, studentem albo emerytem korzystającym dziś z ulgowego biletu - na taki kurs możesz zapłacić pełną cenę. Dokument nie podaje, ilu mieszkańców czy ile gmin skorzysta z nowego rozwiązania - to zależy od decyzji poszczególnych samorządów. Odrzucenie akurat tego wniosku mniejszości oznacza, że nic w tym zakresie się nie zmieniło względem wersji komisyjnej.

Wynik był wyraźnie podzielony: 189 głosów za wnioskiem, 242 przeciw, 8 wstrzymujących się. Niemal cały klub PiS głosował za (179 za, 0 przeciw) - to on najwyraźniej stał za tym wnioskiem. Wszystkie pozostałe duże kluby głosowały przeciwko: KO (0 za, 148 przeciw), Polska2050 (0 za, 13 przeciw), PSL-TD (0 za, 32 przeciw), Lewica (0 za, 21 przeciw), Centrum (0 za, 14 przeciw). Ciekawie zachowała się Konfederacja - jej dwa kluby poselskie głosowały inaczej: Konfederacja_KP niemal w całości przeciw, a klub Konfederacja rozłożył się dokładnie po połowie (0 za, 7 przeciw, 7 wstrzymujących się). Wśród posłów niezrzeszonych głosy padły po równo (4 za, 4 przeciw). Ostatecznie koalicja rządowa i większość opozycji zablokowały wniosek mniejszości.

Skutek tego głosowania jest proceduralny, ale konkretny: skoro wniosek mniejszości nr 3 przepadł, do ostatecznej, uchwalonej już ustawy o publicznym transporcie zbiorowym nie weszła zmiana proponowana przez tę grupę posłów - obowiązuje wersja wypracowana przez większość komisji. Ustawa jako całość została uchwalona tego samego dnia w trzecim czytaniu, więc mechanizm przejazdu na żądanie dla gmin wchodzi w życie w kształcie zaproponowanym przez rząd i zaakceptowanym przez komisję, bez modyfikacji, o jaką zabiegała mniejszość. Materiały nie zawierają odrębnej Oceny Skutków Regulacji (OSR) dla samego wniosku mniejszości - dotyczy ona całego projektu ustawy, nie tej pojedynczej poprawki, więc nie da się wskazać osobnych kosztów jej odrzucenia.

Głosowanie odbyło się 17 lipca 2026 r. podczas trzeciego czytania, tuż przed ostatecznym uchwaleniem ustawy. Projekt wpłynął do Sejmu 11 czerwca 2026 r., przeszedł pierwsze czytanie, pracę w komisjach, drugie czytanie (podczas którego skierowano go ponownie do komisji po sprawozdaniu) i ostatecznie trzecie czytanie, w którym Sejm uchwalił ustawę.

Głosowanie nie było jednomyślne - 189 głosów za wobec 242 przeciw to wyraźny, choć niedramatyczny podział polityczny. Klub PiS niemal w całości popierał wniosek mniejszości, podczas gdy koalicja rządowa razem z Lewicą i częścią Konfederacji odrzuciła go. Dokumenty nie precyzują, jakiego dokładnie zapisu dotyczył spór, więc nie da się rzetelnie przedstawić merytorycznych argumentów obu stron - wiadomo jedynie, że podział miał charakter partyjny, zgodny z ogólną linią koalicja - opozycja.

Najciekawszym elementem tego głosowania jest rozłam wewnątrz środowiska Konfederacji: klub Konfederacja_KP głosował niemal jednolicie przeciw wnioskowi (2 przeciw, 1 wstrzymujący się), natomiast odrębny klub Konfederacja podzielił się dokładnie po połowie - 7 posłów przeciw i 7 wstrzymało się, przy zerowym poparciu. To sygnał braku wspólnej linii w tej sprawie między obiema częściami tego środowiska. Podzielili się też niezrzeszeni (4 za, 4 przeciw) oraz klub Demokracja (2 za, 1 przeciw) - w obu przypadkach bez wyraźnej jednej linii głosowania.